Gündemden ötürü gerçekten keyifsiz ve mentalimin olmadığı dönemlerdeyim. Yaşananlara hâlâ inanmak istemiyorum ama görüntüler ile her karşılaştığımda maalesef dünyanın çivisinin çıktığını bir kez daha fark ediyorum. Yaş sklasına bakılmaksızın hepimiz birer anne ve babanın yetiştirdiği bireyler olarak hayatımıza devam ediyoruz. Hayatımız ne kadar kötü olursa olsun eylemlerimizden bizler sorumluyuz. Kurulu düzeni bozarken ya da olmadığına inanıp daha çok üstüne giderken iki kere düşünmemiz gerekiyor. İçimizde biraz olsun merhamet, sevgi, korku en önemlisi Allah korkusu varsa eylemlerimizin hangi düzeyde olduğunu zaten biliriz...
Vefat edenler için rahmet diliyorum.
Umarım bu acıyı yaşayan aileler en kısa zamanda adalet ile karşı karşıya gelebilirler.
