Adın ağzımda bir dua gibi kaldı,
Hiç söyleyemediğim, sadece içimde dolaşan.
Her gecenin koynunda, bir yıldız eksik artık
Ben gökyüzünü değil, seni sayıyorum.
Zaman, sen gidince zamansız oldu;
Saatler akmıyor, takvimler tutmuyor.
Her sabah kalkıyorum, senin yokluğunun ortasında
Ve her akşam yatıyorum, seni beklemenin ağırlığıyla.
Kalbimin derin yerlerinde bir kapı açık:
Ne kilidi var ne anahtarı.
Sadece senin ayak seslerini tanıyor,
Ve sen gelmeyince, içimde bir boşluk büyüyor.
Sen, uzak bir şarkı gibi çalıyorsun kulaklarımda
Hiç bitmeyen, hiç tamamlanmayan.
Ben ise sustukça seni çoğaltıyorum,
Ve özledikçe içimde biraz daha kayboluyorsun.