Perswazja

Tak szczerze? 
          Kocham żyć. 
          Żyć życiem, w którym po prostu się cieszę - nie myślę o kłamstwach, nie zadręczam się nimi - lub bym że nie mam z kim spędzać wakacji. Tym że znalezienie pracy jest ciężkie bez znajomości w mniejszym mieście. Lub tym że nie wiem czy będzie mnie stać na ubezpieczenie auta. Przestałam się zadręczać i być złośliwa, „bo ktoś inny ma się lepiej”. 
          Bo 
          k o g o ś  innego kochają rodzice.
          Gdy dojdziecie do etapu tej natrętnej świadomości zła i niesprawiedliwości, która was czeka w dorosłym życiu. Będziecie się po prostu cieszyć z najmniejszych rzeczy.
          
           Nie bądźcie aroganccy, bądźcie życzliwi i nie wymagajcie niczego od innych. Przyjaciele przychodzą i odchodzą, pieniądze raz będą raz ich nie będzie. Każdy ma taki okres! Jedyna porażka jaką możecie dokonać to brak prób! Nie bójcie się próbować! 
          I podnoście głowy, uśmiechajcie się szeroko - bo spróbowaliście! 
          Wasza C

Sztuka rzeczy martwych 

Czuję się jakby stworzono mnie z wiatru, słońca i deszczu. Z praw natury. Moja złość jest burza, mój uśmiech słońcem, a moje łzy deszczem, więc czemu zamknięto Mnie w cztero ścianowym kartonie i naklejono dziwne naklejki? 
          
          Ode mnie/ nie smućcie się zbyt mocno, gdy patrzycie na najpiękniejszy zachód z myślą o innej osobie, nie dajcie sobie wmówić, że jest z wami coś nie tak. 
          
          Jesteście w porządku! 
          
          I co najważniejsze nie pozwólcie, żeby ktoś was zmienił wbrew was samych, zmiany są i to normalne, ale nie dajcie się umieścić w klatce oczekiwać czy presji, którą ktoś na was nałożył! 

Hej, Nieobecna 
          Czy wciąż związujesz swe włosy w ciasnego warkocza? 
           

Zgaś światło.
          Co widzisz?
          
          Zamknij oczy.
          Co dostrzegasz?
          
          Więc nie 
          
          r
                          ó
             b 
          tego samego ze swoim umysłem 

Chciałabym się z wami podzielić moim odkryciem. Nie jest to góra złota, a raczej coś oczywistego co można przeoczyć w naszym teraźniejszym świecie. 
          
          Pogubiłam się.
          Mogę to przyznać, nie wiem kiedy to tak naprawdę się zaczęło. Może było to ze mną od samego początku? Więc zaczęłam się porównywać, ich te porównywanie… Włosy, twarz, waga, sylwetka.
          Miałam w głowie tylko to jak wygląda mój makijaż i czy nie będę brzydsza od innych dziewczyn, bo w głowie ciągle miałam to że muszę być ładna, że wtedy jedynie mam jakąś wartość. Odcinałam sobie włosy, bo ktoś mi powiedział że tak będzie mi ładniej, używałam odżywek które niszczyły mi wzrok, ale za to poprawiały moje rzęsy, używałam tego co było modne, ciągle chciałam coś „poprawić” lub „zmienić”, gdy ktoś mi mówił że coś mi nie pasuje lub w czymś źle wyglądam nikt drugi raz tego później nie ubrałam. 
          
          Po prostu.
          Po prostu chciałabym wam przekazać to, że nie musicie tego wszystkiego robić, chciałabym żebyście patrzyły na to co wy(!) lubicie a nie ktoś inny, bo jednak to jest najważniejsze :) więc jak podoba ci się ta różowa bluzka lub brokatowy cień do powiek to go użyj <3

Przerażający czas z jeszcze bardziej przerażającymi ludźmi 

and you? What did you do for love?

Dowiedziałam się tego i usłyszałam 
          „To facet, to normalne że tak robią”
          I wciąż huczy mi to w głowie
          „To facet, to normalne że tak robią”
          

Moje myśli są jak wymioty