amberyuri

*و با همین ژانر (از یالوم همچنان)

@amberyuri 
            خواهش میکنم
            امیدوارم سرگرم کننده و پسندت باشن

@amberyuri 
            امتحان نکردم ولی اونم حتما چرته
            عیب نداره، شاید یه کتاب دیگه *خنده
            دقیقا چیزایی که از یالوم برمیاد! خیلی از کتابا صرفا بخاطر اینکه یه بیمار تو کتاب هست یا خط داستان به همچین مسائلی ارتباط داره ژانرشون میشه روان شناختی، ولی وقتی نیچه گریست 'واقعا' روان شناختیه، اصلا تو یه لول و وادی دیگه س. خودش گفته بود قصد داشته رمانش حالت آموزشی هم داشته باشه و یه تصویر درست و واقع گرایانه از جلسات گفتگو/درمانی به نمایش بذاره
            با تمام چیزایی که گفتی موافقم، طوری که آخرش ورق برای برویر هم برگشت و درک کرد ریشه مشکلش از کجاست و به نوعی حل شد هم برام لذت بخش ترینش بود چون انتظار نشون دادن یه درمانگری دو طرفه رو نداشتم>>> 
            درمان شوپنهاور هم کتاب خوبیه و  ولی ترجیحا با فاصله از نیچه بخونش (اینو هر موقع خواستی بخونی بهم بگو)
            به قول پری شمع روشن میکنم فف پیدا کنی *خنده

@Saye_96 
            اوکیه سایه شی *لبخند گرم 

خوبه.
            موردی نیست، مهم حسِ خودته

@Saye_96
            قطعا که حس بدی نداد سایه شی ، اصلا این فکرو نکن ، مطمئن باش تنها دلیلش صرفا زیاد حرف زدن خودم بود روشن ترین سایه وگرنه گفته بودم که از صحبت باهات خوشحال می شم عزیزدلم 
            
            به هر حال بازم معذرت می خوام ، از این به بعد پاک نمی کنم سایه شی *لبخند گرم 

:))