Ami A

ഇത് എന്റെ വായനക്കാരോട്......️കുറച്ചു വരികൾ.
          
           "ജോലിത്തിരക്കിനിടയിൽ സമയം കണ്ടെത്തി, ഓരോ വരിയും എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ നിന്ന് കുത്തിക്കുറിക്കുന്നതാണ് ഈ കഥകൾ. ഇത് വെറുമൊരു സെക്സ് കഥയല്ല, മൂന്ന് കൂട്ടുകാരികളുടെ ജീവിതമാണ്—അതിൽ സങ്കടവും കുടുംബവും കാമവുമെല്ലാം അതിന്റെ ഒഴുക്കിൽ വരും. 
          
          എന്റെ അക്ഷരങ്ങളെ സ്നേഹിക്കുന്നവർ മാത്രം കൂടെ നിന്നാൽ മതി. അല്ലാതെ വെറുതെ ഒന്ന് 'ഫോളോ' ചെയ്തിട്ട് ഉടനെ അൺഫോളോ ചെയ്ത് പോകുന്ന നാടകം എന്നോട് വേണ്ട.  അങ്ങനെ വന്ന് എന്നെ അപമാനിക്കാൻ നിൽക്കുന്നവർ ദയവായി വഴി മാറിപ്പോകുക.
          
          ഒന്നുകിൽ ആത്മാർത്ഥമായി കൂടെ നിൽക്കുക, അല്ലെങ്കിൽ ഇപ്പോൾ തന്നെ ഇറങ്ങിപ്പോകുക! "
          
          ഇപ്പോൾ തന്നെ.........
          
          "ഏപ്രിൽ 10 മുതൽ കിട്ടിയ കുറച്ച് അവധി ദിവസങ്ങളിൽ വീട്ടിലിരുന്നാണ് ഞാൻ ഈ കഥകളിൽ ശ്രദ്ധ കൊടുത്തത്. 18-ാം തീയതി വരെ ആവേശത്തോടെ ഓരോ വരിയും എഴുതിയിട്ടു. പക്ഷേ, അപ്രതീക്ഷിതമായി വന്ന ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങൾ (Health Issues) കാരണം എനിക്ക് തുടരാൻ പറ്റിയില്ല. അത് ഇപ്പോഴും പൂർണ്ണമായി മാറിയിട്ടുമില്ല. 
          
          ഈ ശാരീരിക ബുദ്ധിമുട്ടുകൾക്കിടയിലും സമയം കണ്ടെത്തി ബാക്കി ഭാഗങ്ങൾ ഇടാൻ ഞാൻ ശ്രമിക്കുന്നുണ്ട്. അതുകൊണ്ട് എന്റെ കഥകളെ പ്രണയിക്കുന്നവർ മാത്രം കൂടെ നിന്നാൽ മതി.
          
          കൂടെ നിക്കുന്നവർ വായിക്കുന്നവർക്ക് എന്റെ ലോകത്തേക്ക് സ്വഗതം ☺️
          
          എന്റെ അക്ഷരങ്ങളെ സ്നേഹിക്കുന്നവർക്ക് വേണ്ടി ഞാൻ തീർച്ചയായും തിരിച്ചുവരും... അതുവരെ ക്ഷമയോടെ കൂടെ നിൽക്കാൻ പറ്റുന്നവർ മാത്രം മതി എനിക്ക്! 
          
           Ami a

Health issues കാരണം ഒന്നും ചെയ്യാൻ പറ്റുന്നില്ല ഇട്ടോ  സൊ എഴുതണം എന്ന് ഇണ്ട താനും..... കണമേ  rest എടുക്കാൻ പറഞ്ഞിട്ട് ഇണ്ട്.....

"വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം അവൾ തിരിച്ചുവരുന്നു... പഴയ ആ മഞ്ഞുകാലത്തെ ഓർമ്മകളുമായിട്ടല്ല...... ആമിയുടെ  ജീവിതത്തിന്മേലുള്ള അധികാരിയായി! ഷഫ്‌ന... അവൾ വെറുമൊരു കൂട്ടുകാരിയല്ല, എന്റെ ശ്വാസത്തെപ്പോലും നിയന്ത്രിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവളാണ്."
          
          അന്ന് ആ മഞ്ഞുകാലത്ത് അവൾ എന്റെ കൈ പിടിച്ചപ്പോൾ ഞാൻ കരുതി അത് സ്നേഹമാണെന്ന്... പക്ഷേ ഇന്നാണെനിക്ക് മനസ്സിലാകുന്നത്, അത് എന്നെ തളച്ചിടാനുള്ള ചങ്ങലയായിരുന്നു എന്ന്! 
          
          ബ്ലാക്കിയുടെ നെഞ്ചിൽ മുഖമമർത്തി ഞാൻ കരയുമ്പോഴും എന്റെ ഫോൺ വൈബ്രേറ്റ് ചെയ്യുന്നുണ്ട്... അവൾ വരികയാണ്... എന്നെ തേടി... എന്റെ മാത്രം ഷഫ്ന....” 
          
          sooon.........

"എഴുത്തിന്റെ ലോകത്ത്  ഞാൻ ഒരുപക്ഷേ തുടക്കക്കാരിയായിരിക്കാം.......പക്ഷേ അനുഭവങ്ങളുടെ (Experience) കാര്യത്തിൽ ഞാൻ ഒരുപാട് മുന്നിലാണ്.
          
          ഞാൻ എഴുതുന്നത് ആരെയും ബോധിപ്പിക്കാനല്ല,
          
          എന്റെ വരികൾ പച്ചയായ ജീവിതമാണ്. അത് വായിച്ച് ആരും എന്നെ അളക്കാൻ വരണ്ട.
          
          ഇഷ്ടമുള്ളവർക്ക് കൂടെ കൂടാം ഈ യാത്രയിൽ പങ്കുചേരാം
          
          അല്ലാത്തവർക്ക് വഴിമാറി നിൽക്കാം.നല്ലതായാലും ചീത്തയായാലും അഭിപ്രായങ്ങൾ അറിയിക്കുക. കൂടെ നിൽക്കുന്നവർക്ക് വലിയൊരു ഉമ്മ "❤️ ☺️

യാത്രയായി
          
          ഒരിടത്ത് ഒരു അമ്മച്ചി ഉണ്ടായിരുന്നു. യൗവനത്തിന്റെ തിളപ്പിൽ കൈകളിൽ കരുത്തുള്ളപ്പോൾ ആ ഉമ്മറത്ത് വിശന്നു വരുന്നവർക്ക് അന്നവും, കരയുന്നവർക്ക് ആശ്വാസവും നൽകി ഒരു തണൽമരം പോലെ നിന്ന ഒരാൾ. അന്ന് ആ അമ്മച്ചിയുടെ വീട് എപ്പോഴും ശബ്ദായമാനമായിരുന്നു. സഹായം തേടി വരുന്നവരും സ്നേഹം പങ്കുവെക്കുന്നവരും ആ മുറ്റത്ത് നിറഞ്ഞുനിന്നു. സ്വന്തം സുഖത്തേക്കാൾ മറ്റുള്ളവരുടെ സന്തോഷത്തിന് വില നൽകിയ പുണ്യജന്മം.
          
          പക്ഷേ, കാലം അതിന്റെ ക്രൂരത കാട്ടി. വർഷങ്ങൾ കടന്നുപോയി... അമ്മച്ചിയുടെ മുടി നരച്ചു, കൈകാലുകൾക്ക് വിറയൽ ബാധിച്ചു. കാഴ്ച മങ്ങിയ കണ്ണുകളുമായി ആ പഴയ ഉമ്മറത്ത് തന്നെ അവർ ഇരുന്നു.
          
          പക്ഷേ ഇന്ന് ആ മുറ്റം വിജനമാണ്.
          
          ഒരുകാലത്ത് അമ്മച്ചിയുടെ കൈകളിൽ നിന്ന് സഹായം സ്വീകരിച്ചവർ ഇന്ന് എവിടെയാണെന്ന് അറിയില്ല. സ്വന്തമെന്ന് കരുതി കൂടെ നിർത്തിയവർ പോലും തിരക്കുകളുടെ ലോകത്തേക്ക് വഴിമാറിപ്പോയി. ഒരു നേരത്തെ മരുന്നിനോ ഒരു തുള്ളി വെള്ളത്തിനോ വേണ്ടി ആ അമ്മച്ചി നീട്ടിയ കൈകൾക്ക് മുന്നിൽ ഇന്ന് ശൂന്യത മാത്രമാണ് ബാക്കി.
          
          മക്കളേ... എന്ന് വിളിക്കാൻ നാവുണ്ടെങ്കിലും കേൾക്കാൻ ആരുമില്ലാത്ത അവസ്ഥ.
          
          ആ വലിയ വീട്ടിലെ നിശബ്ദത അമ്മച്ചിയെ കാർന്നുതിന്നുകയായിരുന്നു.
          
          താൻ വിതച്ച സ്നേഹം കൊയ്യാൻ തനിക്ക് കഴിയില്ലെന്ന് ആ പാവം ആത്മാവ് തിരിച്ചറിഞ്ഞ നിമിഷം...
          
          പലരെയും കരകയറ്റിയ ആ കൈകൾ ഇന്ന് വിറയ്ക്കുകയാണ്. ആരും കാണാതെ ആ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് ഒഴുകുന്ന ഓരോ തുള്ളി കണ്ണീരും നമ്മുടെ സ്വാർത്ഥതയുടെ അടയാളങ്ങളാണ്.
          
          സ്നേഹിക്കാൻ ആരുമില്ലാതെ, ഓർമ്മകളിൽ മാത്രം ജീവിച്ച് ആ അമ്മച്ചി യാത്രയാകുമ്പോൾ യാത്ര ആയി...

എല്ലാവരെയും പോലെ എനിക്കും ഒരു ജോലിയുണ്ട് തിരക്കുകളുണ്ട്. പക്ഷേ, ആ തിരക്കുകൾക്കിടയിലും എന്റെ ഉള്ളിലൊരു ശൂന്യതയുണ്ട്. ചുറ്റും ഒരുപാട് മുഖങ്ങൾ ഉണ്ടെങ്കിലും എന്റെ സങ്കടങ്ങളോ സന്തോഷങ്ങളോ പങ്കുവെക്കാൻ എനിക്ക് അധികം സുഹൃത്തുക്കളില്ല.
          
          ഒറ്റപ്പെടൽ അനുഭവപ്പെടുമ്പോൾ ഞാൻ അഭയം തേടുന്നത് എന്റെ ഡയറിയിലാണ്. ആ ബുക്കിൽ ഞാൻ എന്റെ ഉള്ളിലെ നോവുകൾ കുറിച്ചിടും. പക്ഷേ ഇപ്പോൾ ആ അക്ഷരങ്ങൾക്കും എന്നെ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല. ചില നേരങ്ങളിൽ ആ വലിയ ലോകത്ത് ഞാൻ അത്രമേൽ തനിച്ചാണെന്ന് തോന്നിപ്പോകുന്നു.
          
          ഹൃദയത്തിന്റെ ഭാരം ഇറക്കിവെക്കാൻ ഒരു തോളോ കേൾക്കാൻ ഒരു കാതോ ഇല്ലാതെ പോകുന്നത് എത്ര വലിയ വേദനയാണ്! എല്ലാവർക്കും ഇടയിലും ഞാൻ തിരയുന്നത് എന്നെ മനസ്സിലാക്കുന്ന ഒരാളെയാണ്... ആ ശൂന്യതയെയാണ്.