Ami A

ഞാൻ അക്ഷരങ്ങളുടെ ഈ ലോകത്തേക്ക് വരുന്നത് അവരുടെ ലോകം  എന്ന കഥയിലൂടെയാണ്. 2025 സെപ്റ്റംബർ 15 നാണ് ഞാൻ ആദ്യമായി കഥ എഴുതുന്നത് . തുടക്കത്തിൽ Pratilipi എഴുതിയിരുന്നത്. പക്ഷേ അവിടെ ആദ്യം ആരും വായിക്കാൻ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. പിന്നീട് കാമരാത്രി എന്ന എന്റെ 18+ അഡൽറ്റ് സ്റ്റോറി എഴുതി തുടങ്ങിയപ്പോൾ ചില കാരണങ്ങളാൽ പ്രതിലിപി എന്നെ ബ്ലോക്ക് ചെയ്തു ഓപ്പൻ ആയിട്ട് എഴുതുന്നത് കൊണ്ട്. അങ്ങനെയാണ് ഞാൻ കഥകളെല്ലാം ബ്ലോഗിലേക്ക് മാറ്റുന്നതും സ്വന്തമായി ബ്ലോഗ് തുടങ്ങുന്നതും.
          
          അതിനുശേഷം 2026 ഏപ്രിൽ 10 മുതൽ ഞാൻ വാട്ട്പാഡിലും (Wattpad) എഴുതിത്തുടങ്ങി. അന്ന് എനിക്ക് ജോലിയുണ്ടായിരുന്ന സമയമാണ്. എങ്കിലും പകൽ സമയത്തെ ജോലിയെല്ലാം കഴിഞ്ഞ് രാത്രി ഉറക്കമിളച്ചിരുന്നാണ് ഞാൻ ഓരോ ഭാഗങ്ങളും എഴുതി പോസ്റ്റ് ചെയ്തിരുന്നത്. അങ്ങനെ കാമരാത്രി യുടെ പല ഭാഗങ്ങളും ഫ്ലാഷ്ബാക്കുകളും  കാമരാത്രിക്ക് പിന്നിലെ ആമി എന്ന വിശേഷവുമെല്ലാം ഒന്നിനുപുറകെ ഒന്നായി ഞാൻ വായനക്കാരിലേക്ക് എത്തിച്ചു.
          
          എന്നാൽ, പിന്നീട് ഫേസ്ബുക്കിൽ സജീവമായതോടെ കാര്യങ്ങൾ മാറിമറിഞ്ഞു. കഥയെ കഥയായി കാണാതെ ചില ആളുകൾ എന്റെ പേഴ്സണൽ ലൈഫിലേക്ക് Personal Life അനാവശ്യമായി തലയിടാനും ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിക്കാനും തുടങ്ങി. അതെന്നെ ഒരുപാട് വിഷമിപ്പിച്ചു. ആ ശല്യം കാരണം എന്റെ എഴുത്തിന്റെ ഒഴുക്ക് തന്നെ നഷ്ടപ്പെട്ടു. ഇപ്പോൾ കുറച്ചു ദിവസമായി എനിക്ക് ഒന്നും എഴുതാൻ പോലും പറ്റാത്ത അവസ്ഥയിലാണ്.

കണ്ണാടിയിലെ നോക്കുകളിൽ നിന്നും നിഗൂഢമായ രാത്രികളിലെ എഴുത്തുകളിൽ നിന്നും ഞാൻ പതുക്കെ പതുക്കെ നടന്നു മാറുകയാണ് .
          കഥയെഴുത്തൊക്കെ അവിടെ നിൽക്കട്ടെ അത് ഞാൻ ഉപേഷിക്കില്ല കഥയെഴുത്തും.  ഒരുപാട് വർഷമായി പള്ളിയിൽ പോയിട്ട് അതുകൊണ്ട് ഇനി തൊട്ട് ഞാൻ പള്ളിയിൽ പോകുവാ കൂട്ടത്തിൽ കഥ എഴുതുക എന്ന് ഉണ്ട്. പിന്നെ  എന്റെ അച്ചായൻ എന്റെ ബ്രദർ ആവാനും ഞാനും എന്റെ വരികളും. അവനെയാണ് എനിക്ക് ഇപ്പോൾ ഇഷ്ടം. 
          
          പക്ഷേ ചെക്കൻ വീട്ടിൽ ഇരിക്കാറില്ല ഏത് സമയവും പുറത്താണ്. എങ്കിലും എന്റെ കൂടെയിരുന്ന് ഇതൊക്കെ വായിക്കും.  പക്ഷേ അവൻ എന്റെ തെറ്റുകൾ മാത്രം കണ്ടുപിടിക്കും അത് തിരുത്തി തിരുത്തി ഞാൻ ഒരു പരുവമാകും  അങ്ങനെ ഞങ്ങൾ തമ്മിൽ കട്ട അടിയാകും അപ്പോൾ കറക്റ്റ് സമയത്ത് അമ്മച്ചി വരും.  അമ്മച്ചി വരുന്നതോടെ ഞാൻ പതുക്കെ എന്റെ വഴി നോക്കി മാറും അല്ല പിന്നെ അപ്പോൾ പിന്നെ അമ്മച്ചിയും അവനും തമ്മിലാകും അടുത്ത അടി. അങ്ങനെ അവനെ ഞാൻ ഇരക്കി ചുണ്ടയിടും  അവനോടുള്ള എന്റെ ഒരു കുഞ്ഞു പ്രതികാരം. പാവം... എന്നാലും എന്നെ ഒടുക്കത്തെ ഇഷ്ടമാ അവന് 
          
          പിന്നെ ചില സമയത്ത് അവൻ കൂടുതൽ നാറിത്തരം കാണിക്കാൻ വരുമ്പോൾ ഞാൻ  Get out അടിക്കും  പക്ഷേ അവൻ പോയിക്കഴിഞ്ഞാൽ എനിക്ക് പതുക്കെ സംശയം വരും ഇനി അവൻ പറഞ്ഞത് നേര് തന്നെയാണോ എന്ന്. അപ്പോൾ ഞാൻ അവനെ വീണ്ടും വിളിച്ച് അടുത്ത് ഇരുത്തും. എന്നിട്ട് ഞാൻ എഴുതിയത് അവനെക്കൊണ്ട് തന്നെ വായിപ്പിച്ചു കേൾപ്പിക്കും അതാണ് അവനുള്ള എന്റെ വക ശിക്ഷ  ഇനി എന്തായാലും പള്ളിയിൽ പോയി തുടങ്ങണം... 
          
          നിങ്ങൾ തന്ന സ്നേഹത്തിനും വരികൾക്കിടയിലെ സപ്പോർട്ട് നും  ഒരുപാട് നന്ദി.  പക്ഷേ എന്റെ ഉള്ളിലെ കൊടുങ്കാറ്റുകൾക്ക് ഇനി ഒരൊറ്റ പരിഹാരമേയുള്ളൂ ആ ബലിപീഠത്തിന്റെ മുന്നിൽ, ആ കുരിശിൻചുവട്ടിൽ എല്ലാം സമർപ്പിക്കുക എന്നത്.

കൽക്കുരിശിൻ ചുവട്ടിൽ എല്ലാം നഷ്ടപ്പെട്ട് തകർന്നു നിന്ന എനിക്ക് ദൈവം മറ്റൊരു വഴി തുറന്നു തന്നിരിക്കുകയാണ്. അതെ, എനിക്ക് പുതിയൊരു ജോലി കിട്ടി... തിരക്കുകൾ കാരണം നിങ്ങളോട് ഇതൊന്നും പറയാൻ പറ്റിയില്ല.
          
          പുതിയ ജോലി കിട്ടിയതിന്റെ സന്തോഷം ഒക്കെയുണ്ട്, പക്ഷേ ഇപ്പോൾ ഈ ജോലിത്തിരക്കുകളുടെ ഇടയിൽ പെട്ട് ശ്വാസം വിടാൻ പോലും സമയം കിട്ടുന്നില്ല അമ്മാതിരി ഓട്ടമാണ് ഓഫീസിലെ പണി കഴിഞ്ഞ് വരുമ്പോഴേക്കും നേരം വെളുക്കും. പുതിയ അന്തരീക്ഷവും പണികളുമൊക്കെയായി ഒടുക്കത്തെ വർക്ക് പ്രഷറിലാണ് (Work Pressure) ഞാൻ. ശരിക്കും നല്ല തിരക്കാണ്. കഴിഞ്ഞ കുറച്ചു ദിവസങ്ങളായി " കാമിനി " യുടെ അടുത്ത ഭാഗങ്ങൾ എഴുതാനും പോസ്റ്റ് ചെയ്യാനും പറ്റാതിരുന്നത് അതുകൊണ്ടാണ്. അല്ലാതെ ഞാൻ എഴുത്ത് നിർത്തി ഒളിച്ചോടിയതുകൊണ്ടല്ല......
          
          
          
          എനിക്ക് ജോലി കിട്ടിയതുകൊണ്ട് കഥ വൈകുന്നു എന്ന് കരുതി ആരും വിഷമിക്കേണ്ട. എന്ത് തിരക്കാണെങ്കിലും ശരി... ഇന്ന് രാത്രി "കാമിനി" യുടെ അടുത്ത ഭാഗവുമായി ഞാൻ വന്നിരിക്കും. അത് ഈ ആമിയുടെ വാക്കാണ്.......
          
          തുടക്കത്തിലേ പറഞ്ഞിട്ടുള്ളതാണ് ഞാൻ എഴുതുന്നത് ആരെയും ബോധിപ്പിക്കാനല്ല. എന്റെ വരികൾ പച്ചയായ ജീവിതമാണ്. എന്റെ ഈ എഴുത്തിനെയും അക്ഷരങ്ങളെയും സ്നേഹിക്കുന്നവർ മാത്രം കൂടെ നിന്നാൽ മതി. അല്ലാതെ കഥ വൈകുമ്പോഴേക്കും അൺഫോളോ ചെയ്ത് പോകുന്ന നാടകം എന്നോട് വേണ്ട........
          
          അർദ്ധരാത്രിയിലെ നിശബ്ദതയിൽ ഇന്ന് എന്റെ അക്ഷരങ്ങൾ വീണ്ടും പിറക്കും. കുറച്ചു വൈകിയാലും ഇന്ന് രാത്രി കഥ നിങ്ങളുടെ കൈകളിൽ എത്തും. സപ്പോർട്ടുമായി കൂടെയുണ്ടാകണം കേട്ടോ. ☺️ ആത്മാർത്ഥമായി കൂടെ നിൽക്കുന്നവർക്ക് വലിയൊരു ഉമ്മ. ❤️
          
          ഓഫീസിലിരിക്കുമ്പോൾ എനിക്കും ആ കഥയുടെ ബാക്കി എഴുതാൻ ഒത്തിരി ആഗ്രഹമുണ്ട്. ഫ്രീ ആകുന്ന സമയത്തൊക്കെ ഇതാണ് ഞാൻ ചിന്തിക്കുന്നത്. പക്ഷേ എന്താ ചെയ്യാ. ഒട്ടും ഫ്രീ ആകുന്നില്ല ജോലി കഴിഞ്ഞ് നേരെ റൂമിൽ വന്നു കഴിഞ്ഞാൽ അപ്പോൾത്തന്നെ ക്ഷീണിച്ച് ഉറങ്ങിപ്പോകും........
          
          ആമി എ......................

എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട വായനക്കാരെ... ഇന്ന് ഈ ആമി നിങ്ങളുടെ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നത് കൽക്കുരിശിൻ ചുവട്ടിൽ എല്ലാം നഷ്ടപ്പെട്ട ഒരു പാപിയെപ്പോലെയാണ്. എന്റെ ജീവിതത്തിന് താങ്ങായിരുന്ന ജോലി കഴിഞ്ഞ ദിവസം കർത്താവ് എന്നിൽ നിന്ന് എടുത്തുമാറ്റി. നെഞ്ചിൽ വലിയൊരു കുരിശ് ചുമക്കുന്നത് പോലെയാണ് തോന്നുന്നത്... നാളെയെക്കുറിച്ചുള്ള ഭയം എന്നെ ശ്വാസം മുട്ടിക്കുന്നു.
          
          പക്ഷേ ഒന്ന് ഞാൻ ഉറപ്പിച്ചു പറയുന്നു... എന്തൊക്കെ തകർച്ചയുണ്ടായാലും ആമി എഴുത്ത് നിറുത്തില്ല! എന്റെ ഉള്ളിലെ ശ്വാസം നിലയ്ക്കുന്നത് വരെ ആമി, രേവതി, ഷഫാന കഥകൾ ഞാൻ എഴുതും.
          
          മുഖം കാണിച്ചൂടെ എന്ന് ചോദിക്കുന്നവരോട്... ജോലി പോയി തകർന്നു നിൽക്കുന്ന ഈ അവസ്ഥയിൽ ശരീരം കാണിച്ച് ലൈക്കും വ്യൂസും വാരിക്കൂട്ടി എനിക്ക് രക്ഷപ്പെടാമായിരുന്നു. പക്ഷേ ഈ ആമി അത് ചെയ്യില്ല! "നിന്റെ പ്രൈവസി കാത്തുസൂക്ഷിക്കണം" എന്ന് അമ്മച്ചി പറഞ്ഞ വാക്ക് പണത്തിന് വേണ്ടി ഞാൻ ലംഘിക്കില്ല. ആ വാക്ക് എനിക്ക് ജീവശ്വാസമാണ്.
          
          ഈ ആമി ഒളിച്ചും പാത്തുമല്ല എഴുതുന്നത്, എഴുതുന്നതൊക്കെ അച്ചട്ടായിട്ട് പച്ചയ്ക്ക് തന്നെയാണ്. അർദ്ധരാത്രിയിലെ നിശബ്ദതയിൽ പിറക്കുന്ന എന്റെ അക്ഷരങ്ങൾ തന്നെയാണ് എന്റെ മുഖവും വിലാസവും. ദൈവം മറ്റൊരു വഴി തുറക്കുന്നത് വരെ എന്റെ കണ്ണീരുകൊണ്ട് ഞാനിനി എഴുതും. കൂടെ നിൽക്കുന്നവർക്ക് വലിയൊരു ഉമ്മ ❤️
          
          സ്വന്തം ആമി 

ഇത് എന്റെ വായനക്കാരോട്......️കുറച്ചു വരികൾ.
          
           "ജോലിത്തിരക്കിനിടയിൽ സമയം കണ്ടെത്തി, ഓരോ വരിയും എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ നിന്ന് കുത്തിക്കുറിക്കുന്നതാണ് ഈ കഥകൾ. ഇത് വെറുമൊരു സെക്സ് കഥയല്ല, മൂന്ന് കൂട്ടുകാരികളുടെ ജീവിതമാണ്—അതിൽ സങ്കടവും കുടുംബവും കാമവുമെല്ലാം അതിന്റെ ഒഴുക്കിൽ വരും. 
          
          എന്റെ അക്ഷരങ്ങളെ സ്നേഹിക്കുന്നവർ മാത്രം കൂടെ നിന്നാൽ മതി. അല്ലാതെ വെറുതെ ഒന്ന് 'ഫോളോ' ചെയ്തിട്ട് ഉടനെ അൺഫോളോ ചെയ്ത് പോകുന്ന നാടകം എന്നോട് വേണ്ട.  അങ്ങനെ വന്ന് എന്നെ അപമാനിക്കാൻ നിൽക്കുന്നവർ ദയവായി വഴി മാറിപ്പോകുക.
          
          ഒന്നുകിൽ ആത്മാർത്ഥമായി കൂടെ നിൽക്കുക, അല്ലെങ്കിൽ ഇപ്പോൾ തന്നെ ഇറങ്ങിപ്പോകുക! "
          
          ഇപ്പോൾ തന്നെ.........
          
          "ഏപ്രിൽ 10 മുതൽ കിട്ടിയ കുറച്ച് അവധി ദിവസങ്ങളിൽ വീട്ടിലിരുന്നാണ് ഞാൻ ഈ കഥകളിൽ ശ്രദ്ധ കൊടുത്തത്. 18-ാം തീയതി വരെ ആവേശത്തോടെ ഓരോ വരിയും എഴുതിയിട്ടു. പക്ഷേ, അപ്രതീക്ഷിതമായി വന്ന ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങൾ (Health Issues) കാരണം എനിക്ക് തുടരാൻ പറ്റിയില്ല. അത് ഇപ്പോഴും പൂർണ്ണമായി മാറിയിട്ടുമില്ല. 
          
          ഈ ശാരീരിക ബുദ്ധിമുട്ടുകൾക്കിടയിലും സമയം കണ്ടെത്തി ബാക്കി ഭാഗങ്ങൾ ഇടാൻ ഞാൻ ശ്രമിക്കുന്നുണ്ട്. അതുകൊണ്ട് എന്റെ കഥകളെ പ്രണയിക്കുന്നവർ മാത്രം കൂടെ നിന്നാൽ മതി.
          
          കൂടെ നിക്കുന്നവർ വായിക്കുന്നവർക്ക് എന്റെ ലോകത്തേക്ക് സ്വഗതം ☺️
          
          എന്റെ അക്ഷരങ്ങളെ സ്നേഹിക്കുന്നവർക്ക് വേണ്ടി ഞാൻ തീർച്ചയായും തിരിച്ചുവരും... അതുവരെ ക്ഷമയോടെ കൂടെ നിൽക്കാൻ പറ്റുന്നവർ മാത്രം മതി എനിക്ക്! 
          
           Ami a

Health issues കാരണം ഒന്നും ചെയ്യാൻ പറ്റുന്നില്ല ഇട്ടോ  സൊ എഴുതണം എന്ന് ഇണ്ട താനും..... കണമേ  rest എടുക്കാൻ പറഞ്ഞിട്ട് ഇണ്ട്.....

"വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം അവൾ തിരിച്ചുവരുന്നു... പഴയ ആ മഞ്ഞുകാലത്തെ ഓർമ്മകളുമായിട്ടല്ല...... ആമിയുടെ  ജീവിതത്തിന്മേലുള്ള അധികാരിയായി! ഷഫ്‌ന... അവൾ വെറുമൊരു കൂട്ടുകാരിയല്ല, എന്റെ ശ്വാസത്തെപ്പോലും നിയന്ത്രിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവളാണ്."
          
          അന്ന് ആ മഞ്ഞുകാലത്ത് അവൾ എന്റെ കൈ പിടിച്ചപ്പോൾ ഞാൻ കരുതി അത് സ്നേഹമാണെന്ന്... പക്ഷേ ഇന്നാണെനിക്ക് മനസ്സിലാകുന്നത്, അത് എന്നെ തളച്ചിടാനുള്ള ചങ്ങലയായിരുന്നു എന്ന്! 
          
          ബ്ലാക്കിയുടെ നെഞ്ചിൽ മുഖമമർത്തി ഞാൻ കരയുമ്പോഴും എന്റെ ഫോൺ വൈബ്രേറ്റ് ചെയ്യുന്നുണ്ട്... അവൾ വരികയാണ്... എന്നെ തേടി... എന്റെ മാത്രം ഷഫ്ന....” 
          
          sooon.........

"എഴുത്തിന്റെ ലോകത്ത്  ഞാൻ ഒരുപക്ഷേ തുടക്കക്കാരിയായിരിക്കാം.......പക്ഷേ അനുഭവങ്ങളുടെ (Experience) കാര്യത്തിൽ ഞാൻ ഒരുപാട് മുന്നിലാണ്.
          
          ഞാൻ എഴുതുന്നത് ആരെയും ബോധിപ്പിക്കാനല്ല,
          
          എന്റെ വരികൾ പച്ചയായ ജീവിതമാണ്. അത് വായിച്ച് ആരും എന്നെ അളക്കാൻ വരണ്ട.
          
          ഇഷ്ടമുള്ളവർക്ക് കൂടെ കൂടാം ഈ യാത്രയിൽ പങ്കുചേരാം
          
          അല്ലാത്തവർക്ക് വഴിമാറി നിൽക്കാം.നല്ലതായാലും ചീത്തയായാലും അഭിപ്രായങ്ങൾ അറിയിക്കുക. കൂടെ നിൽക്കുന്നവർക്ക് വലിയൊരു ഉമ്മ "❤️ ☺️

യാത്രയായി
          
          ഒരിടത്ത് ഒരു അമ്മച്ചി ഉണ്ടായിരുന്നു. യൗവനത്തിന്റെ തിളപ്പിൽ കൈകളിൽ കരുത്തുള്ളപ്പോൾ ആ ഉമ്മറത്ത് വിശന്നു വരുന്നവർക്ക് അന്നവും, കരയുന്നവർക്ക് ആശ്വാസവും നൽകി ഒരു തണൽമരം പോലെ നിന്ന ഒരാൾ. അന്ന് ആ അമ്മച്ചിയുടെ വീട് എപ്പോഴും ശബ്ദായമാനമായിരുന്നു. സഹായം തേടി വരുന്നവരും സ്നേഹം പങ്കുവെക്കുന്നവരും ആ മുറ്റത്ത് നിറഞ്ഞുനിന്നു. സ്വന്തം സുഖത്തേക്കാൾ മറ്റുള്ളവരുടെ സന്തോഷത്തിന് വില നൽകിയ പുണ്യജന്മം.
          
          പക്ഷേ, കാലം അതിന്റെ ക്രൂരത കാട്ടി. വർഷങ്ങൾ കടന്നുപോയി... അമ്മച്ചിയുടെ മുടി നരച്ചു, കൈകാലുകൾക്ക് വിറയൽ ബാധിച്ചു. കാഴ്ച മങ്ങിയ കണ്ണുകളുമായി ആ പഴയ ഉമ്മറത്ത് തന്നെ അവർ ഇരുന്നു.
          
          പക്ഷേ ഇന്ന് ആ മുറ്റം വിജനമാണ്.
          
          ഒരുകാലത്ത് അമ്മച്ചിയുടെ കൈകളിൽ നിന്ന് സഹായം സ്വീകരിച്ചവർ ഇന്ന് എവിടെയാണെന്ന് അറിയില്ല. സ്വന്തമെന്ന് കരുതി കൂടെ നിർത്തിയവർ പോലും തിരക്കുകളുടെ ലോകത്തേക്ക് വഴിമാറിപ്പോയി. ഒരു നേരത്തെ മരുന്നിനോ ഒരു തുള്ളി വെള്ളത്തിനോ വേണ്ടി ആ അമ്മച്ചി നീട്ടിയ കൈകൾക്ക് മുന്നിൽ ഇന്ന് ശൂന്യത മാത്രമാണ് ബാക്കി.
          
          മക്കളേ... എന്ന് വിളിക്കാൻ നാവുണ്ടെങ്കിലും കേൾക്കാൻ ആരുമില്ലാത്ത അവസ്ഥ.
          
          ആ വലിയ വീട്ടിലെ നിശബ്ദത അമ്മച്ചിയെ കാർന്നുതിന്നുകയായിരുന്നു.
          
          താൻ വിതച്ച സ്നേഹം കൊയ്യാൻ തനിക്ക് കഴിയില്ലെന്ന് ആ പാവം ആത്മാവ് തിരിച്ചറിഞ്ഞ നിമിഷം...
          
          പലരെയും കരകയറ്റിയ ആ കൈകൾ ഇന്ന് വിറയ്ക്കുകയാണ്. ആരും കാണാതെ ആ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് ഒഴുകുന്ന ഓരോ തുള്ളി കണ്ണീരും നമ്മുടെ സ്വാർത്ഥതയുടെ അടയാളങ്ങളാണ്.
          
          സ്നേഹിക്കാൻ ആരുമില്ലാതെ, ഓർമ്മകളിൽ മാത്രം ജീവിച്ച് ആ അമ്മച്ചി യാത്രയാകുമ്പോൾ യാത്ര ആയി...

എല്ലാവരെയും പോലെ എനിക്കും ഒരു ജോലിയുണ്ട് തിരക്കുകളുണ്ട്. പക്ഷേ, ആ തിരക്കുകൾക്കിടയിലും എന്റെ ഉള്ളിലൊരു ശൂന്യതയുണ്ട്. ചുറ്റും ഒരുപാട് മുഖങ്ങൾ ഉണ്ടെങ്കിലും എന്റെ സങ്കടങ്ങളോ സന്തോഷങ്ങളോ പങ്കുവെക്കാൻ എനിക്ക് അധികം സുഹൃത്തുക്കളില്ല.
          
          ഒറ്റപ്പെടൽ അനുഭവപ്പെടുമ്പോൾ ഞാൻ അഭയം തേടുന്നത് എന്റെ ഡയറിയിലാണ്. ആ ബുക്കിൽ ഞാൻ എന്റെ ഉള്ളിലെ നോവുകൾ കുറിച്ചിടും. പക്ഷേ ഇപ്പോൾ ആ അക്ഷരങ്ങൾക്കും എന്നെ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല. ചില നേരങ്ങളിൽ ആ വലിയ ലോകത്ത് ഞാൻ അത്രമേൽ തനിച്ചാണെന്ന് തോന്നിപ്പോകുന്നു.
          
          ഹൃദയത്തിന്റെ ഭാരം ഇറക്കിവെക്കാൻ ഒരു തോളോ കേൾക്കാൻ ഒരു കാതോ ഇല്ലാതെ പോകുന്നത് എത്ര വലിയ വേദനയാണ്! എല്ലാവർക്കും ഇടയിലും ഞാൻ തിരയുന്നത് എന്നെ മനസ്സിലാക്കുന്ന ഒരാളെയാണ്... ആ ശൂന്യതയെയാണ്.