hello amiries !
sinusulat ko na po iyong chapter two‚ kaso dahil sa mga nangyayari sa paligid nauudlot siya. the anxiety‚ fear and trauma from lindol‚ sobrang nakakatakot. tapos iyong iba tuwang - tuwa nakuha pang magbiro‚ na akala mo katuwaan at biro lang ang mga kalamidad na nangyayari sa pilipinas.
ang dami ko rin nakikita about sa sinisisi nila mga bisaya. why? bakit ganoon ang ibang tao‚ ang sakit lang isipin na ginaganoon. pero kahit ganoon hindi pa rin naman namin hihilingin na maranasan o may mangyari sakanilang masama‚ hinding - hindi namin hihilingin ang magiging kapahamakan nila.
stop making jokes about sa mga disasters na nangyayari sa bansa natin. ang gawin natin tumulong hangga’t kaya nating tumulong‚ big help na iyong isabay niyo sa pray ang mga taga pilipinas at buong mundo kung bukal naman sa loob ninyo. ngayon natin kailangan ang isa’t isa‚ and remember always pray kay god. trust him‚ accept him and accept his words‚ he can save us. just trust and accept him wholeheartedly.
note : stay safe‚ keep dry and be alert, updated and ready everyone. may trauma na rin kasi ako‚ kaunting hilo or yugyog lang akala ko lindol na