Hiçkimse ama hiçkimse yanıma gelip te ben ayakta olduğum için benimle gurur duyamaz. Hiçkimse yanımdaki varlığını kanıtlayamaz. Ben buradayım, Belki zirvede değil ama alçaklarda da değilim. Batmadım, ölmedim, direncimi kaybetmedim ve ben vazgeçmediğim sürece tahtıma kimseyi oturtmam. Zirveye ulaştığımda ise kimseye söz hakkı tanımam
Herkes aralık kapımın önünden seyrediyor beni. Sessiz çığlıklarımı duyar gibiler. ellerimi, içimdeki tüm gücü ve umudu kullanarak uzatışımı görür gibiler
Ne yanındayım diyen var ne elini uzatan
Dilsiz ya da kolsuz muydu ya Rab bunlar
Ölüme terk edenler.. geri çekilenler.. görmezden gelenler..
İşte bu kadardı.
Hayatım bir uçurumdan düşercesine geçiyordu, sanırım sanırım sen düşerken gördüğüm o nadide ve ulaşılmaz kırmızı güldün. Ve şimdi ben öldüm.
Sen kimdin?