sevval

Şevvel zaman içinde kalbur saman içinde...

Şu güzelim surata bak,

Su anda yine sizle birlikteyim duygulandim aglamak istiyorum 

1. Patronun duştan çıkar  ve hoooop 2. Patronu görürsünnnn

Orda biiip var 

koşuyorum
          yakalanacağımı bile bile
          yalınayak
          ormanın derinliklerinde delicesine koşuyorum
          ayaklarımı kanatıyor dikenler, taşlar
          yoruluyorum, düşüyorum
          ellerim, dizlerim kanıyor
          gözlerimden yaşlar akıyor
          olsun
          kelebeğe dönüşmüş bir tırtıl kadar özgür
          kafese tıkılmış bir kuş kadar esir 
          hissediyorum 
          yolunmuş kanatlarım uçup gitmeme engel oluyor
          ama ümidim tükenmiyor 
          
          bir nehrin kıyısındayım şimdi
          bu nehir kadar özgür olmak istiyorum
          ilerideki çağlayan kadar hoyrat
          kendimi yavaşça suya teslim ediyorum
          kendimi ilk defa güvende hissediyorum
          soğuk su bana ruhumu geri veriyor
          aklımdan her şeyi söküp atıyorum
          huzur...

Saat 21:02.
          Beni biraz olsun rahatlatan uyku yavaş yavaş üzerime çöküyor.
          Başım yastıkla beraber yatak başlığından aşağı kaymış.
          Kendimi toparlıyorum.
          Bugün ilk kez uykunun beni esir almasına izin vermek istemiyorum.
          Beni biraz olsun bu zindandan uzaklaştıran kitaba sımsıkı sarılıp onunla birlikte buradan kaçmak istiyorum.
          Ama nafile...
          Aşağıda bağırıp çağıran katilimin sesi kulağıma iliştiğinde anında dolan gözlerimden akan yaşlar beni tutup içinde bulunduğum iğrenç duruma geri çekiyor.
          Merdivenlerden gelen ayak sesleri ile gözlerimi sıkıca yumuyorum.
          Kitap gözyaşlarım ile buluştuktan sonra kitabı kapatıp yastığımın altına koyuyorum.
          Yorganın altına girip gözyaşlarımı sildikten sonra ağlamamı durdurmaya ve uyumaya çalışıyorum.
          
          Yeni ölümlere uyanmak için...

İyileştim.
          Kanatlarım yok.
          Melek değilim.
          Masum değilim.
          Ama...
          İyileştim.
          Artık kimseye ihtiyacım yok.
          Hayatı öğrendim.
          Günahkar insanlarla yaşamayı,
          Günahkar olmayı öğrendim.
          Adam...
          Gelmene gerek yok.
          Seni beklemekten vazgeçtim.
          Beklerken ağlamaktan,
          İsyan etmekten vazgeçtim.
          Artık...
          Bakışlarımda korku yok.
          Dilimde yardım çağrısı,
          Ellerimde hayal kırıklıklarım yok.
          Çünkü...
          Zümrüt büyüdü.

12:39
          İyi öğleler.
          Arıyorum hala. Hala kanıyor yaralarım.
          İşlediğim suç üzerimde bir kaya gibi...
          Sana ihtiyacım var. Neredesin adam?
          İyileştir beni.
                                                                Zümrüt

07:45
          Günaydın.
          Nasılsın bugün.
          Ben hala mutsuzum. Arıyorum.
          O adamı arıyorum.
                                                    Zümrüt