Jakoż wobec religii sztuka, samoistność swą tracąc, wstępuje już w porządek potęgi wyższej życia, gdzie o tyle żywa jest w sobie, o ile litery światłem się staje, o ile kona sobie, a najjaśniejszym ㅡ tajemnicom wiary objawionej, jako uwidomiające ciało, postać i forma posługuje. Ołtarz już kresem jest samoistnego sztuki bytu.
~ C. K. Norwid