antonyom

@Astaaria7 yaa asıl senin kalemine sağlık bebişş

but what hurts the most is not knowing

beraber yaşlanacağımıza söz vermiştik hatırlıyor musun? buna aslında hiç inanmamış olmam çok garip. kendimi otuz yaşında hayal ettiğimde seni orada göremiyordum. bunun için çok ağlamıştım sana. otuz yaşımda yanımda olmayacaksın diye ağlıyordum birkaç hafta sonra da olmayacağını nereden bilebilirdim ki? sonuçta beraber yaşlanacağız demiştik. şimdi yaşıyor musun onu bile bilmiyorum

sana neden apohani diye hitap ettiğimi söylemiş miydim sana hiç? iki farklı dildeki özür dilerim kelimelerinin birleşiminden oluşuyordu. ne için o kadar üzgündüm ki? özür dileyecek neyim vardı? hatırlamıyorum. aşırı üzgündüm ama. sana da söylemiştim sanki bunu. özür dilememi yasaklamıştın. bu yüzden sürekli gizlice özür diliyordum

bu arada, altı gün sonra on dokuza gireceğim. (senin de reşit olduğunu düşünmek oldukça garip aslında. son konuştuğumuzda ya on beştin ya da on dört. şimdi düşününce, belki de ölmüşsündür. yaşadığın şehri bile hatırlamıyorum şu an. istanbul muydu? neyse. hayallerimde de olsa hep çocuk olarak kalmaya mahkumsun.)