Κοιτώ τον ουρανό και τον φαντάζομαι γεμάτο αστέρια, ενώ το μόνο που φαίνεται μέσα στη νύχτα είναι τα φώτα των σπιτιών. Και αυτό συνοψίζει πάνω κάτω σαν άνθρωπο... Σίγουρα θα με δεις σε κάποιο λεωφορείο να χαζεύω με τα ακουστικά στα αυτιά μου έξω από το παράθυρο, ή αγκαλιά με κάποιο κλειστό βιβλίο. Θα καταλάβεις ότι είμαι εγώ σπο τις κοτσίδες ψηλά στο κεφάλι μου και τις εκφράσεις στο πρόσωπό μου (πάντα κάνω γκριμάτσες όταν χάνομαι στη φαντασία και στις σκέψεις μου).