ardil

nasıl bana hiç dokunmadan canımı yakıyorsun

aklıma ne zaman gelsen gözlerimden akıyorsun

nasıl bir yarasın ki sen, kapandıkça kanıyorsun

sessiz bi gidiş olur, kalbi başka birine açınca

bi gün hepsinden vazgeçemeyeceksem bana geri ver yanlışlarımı

hala kalbime tesirin var, hala yüzümde artçı şokların

Sen de gitmekten korkarsın 

Bana çok iyi geliyorsun 

Farkında olmadan yaralarımı sarıyorsun 

Üzmüşler bebeğimi 

Herkes gider, sen kalırsın 

Beraber düştüğümüz gibi beraber kalkmasını da biliriz 

Sonra da gülerim halimize 

Ama sen düşersen ben de seninle birlikte düşerim

Yürüdüğüm bütün yollar sana çıkmalıydı oysaki