8 ay oldu baba. hiç yoksun ama çok icimizdesin hâlâ. seni unutmak üçümüz için de kolay değil. Enes hala geceleri uyandığında uyku sersemi evde arıyor. pazar sabahlari bı umut diye uyanıyor. annem evde gölgeni görüyor sanki. ben geçen gün sanki sen evdeymissin gibi hissetmek için odamda gizlice sigara içtim. bayram geçirdik sensiz iki tane. iki koca bayram, kocamann bı boğaz düğümü. Enes bayram namazlarına da gitmiyor ikidir, sensiz gitmek onu çok üzecek çünkü biliyor. bayramlaşmak için aramak istemiyorum seni. çünkü bu evde yoksan hiç yoksun benim için. ne bileyim hep alıştım sanıyorum ama sensizliğe alışmak çok zor baba ya. annemi ve enesi sensiz mutlu edemiyorum ki ben. sensiz ne yapılır nasıl yaşanır bilmiyorum, öğrenemedim hâlâ işte. çok özledim baba seni çok çok özledim. kokunu özledim, saçlarımı okşamanı, canım kızım balım kızım demeni özledim. göğsünde uyumayı ve bana dua okumanı özledim. kıyafetlerini ütülemeyi, seninle karşılıklı çay içmeyi, uzun uzun tarih ve siyaset konuşmayı, senin bana sürekli biseyler öğretmeni özledim. sana kahve yapmayı özledim. her basım sıkıştığında sana koşmayı özledim. akşam yemeklerimizi ve sen işten geldiğinde enesle seni öpmek için yarışmamızı özledim. beni öpücüklere boğmani, gıdıklayarak bayıltmanı, ve enesle boğuşarak kavga edip sonra birinizden birinin canı yanınca bana şikayet etmenizi, seni her gün defalarca arayıp çok sevdiğimi söylemeyi.. özledim işte çokça.