Sordun bana:
"Sana yardım edecek eşin, dostun yok mu?"
"Yok..."
Sonra ekledim çekinerek, ilk defa:
"Sen varsın ya."
Sen varsın ya.
Sen var ya...
İçimi öyle bir ateşle yaktın ki
Bütün Ankara'yı yasla dolaştım.
Göğsümün burukluğuyla ıslandım.
Tası tarağı, ölümü dirimi toplayıp
Omuzlarımda ruhumu taşıdım.
Tek bir cümle yetti.
Yalnızlıklar arasından en keskinini seçtin.
Alevin içinde çatır çatır kırılıyor şimdi.