asivre_0

When it hurts,just cry and sleep...
          	
          	Good night*

asivre_0

" E tashmja qe nuk mjaftonte " eshte historia ime e pare qe dua te ndaj me ju...          i dedikohet patjeter njerzve qe dine te dashurojn deri ne pafundesi por me shume do nenvizoja dhe do ja dedikoja te gjithe atyre qe sikur njeher ne jeten e vet kane provuar kthetrat e ankthit,humbjen e vetes dhe deshires per te jetuar ashtu si dhe vet une...ju dua forte.

asivre_0

Hej...kisha aq shume kohe pa e hapur wattpadin por dje ne nje dite te bukur te thjesht pa asnje pike rendesie thash do rikthehem hahaha. Pertej shakas monotonia e perditshmerise here here te mbyt,koha sikur nuk mjafton me dhe ato hallet qe nisin kur vitet kalojn te largojn dhe te bejn ti harrosh gjerat qe do. Dua te them nuk mund te me ndanin mua nga shkrimi por e dini vet cdua te them...kam shkruar disa libra qe i kam pasur per veten time por mendoj se tani dua ti ndaj me ju. Do doja te dija cdo mendim tuajin,dua tju fus ne ate boten time qe eshte vetem e imja dhe si cdo person qe shkruan mendoj se eshte magjike. Nuk e di sa kan ndryshuar gjerat ketu po jam gatiii. Historia e pare qe kam nisur te publikoj eshte patjeter romance por ka tradhti brenda ka xhelozi drame dhe dicka qe doja ta specifikoja nje beteje e gjate me ankthin qe keto kohe jeton me ne ne perditshmeri...uroj ta mireprisni <3