°

öyle iste 

rüzgar yine kokunu getirdi, anlayacagin canim yine burnumda.

seni sevmeyi cok seviyorum 

iyiki varsin

"beğenmiyorum kendimi" derdi onun kusur sandığı her zerresine dalmışken, gülerdim.
          keşke fark etse artık diye içimden geçirmeye başlardım.kimseyle iki çift laf edesim yokken sana evin perdelerini bile anlatasım vardı, hiç kimsenin sesine katlanamıyorken senin sesin bir senfoni gibi kulaklarımdan hiç eksilmesin isterdim. keşke fark edebilsen artık sevgilim.beni duyman beni görmen için çok kez çıkmaz yollara girdim, kaybettim kendimi.şimdi kaybettiğim tek şey zamanmış gibi geliyor.

yine bile bile aşkın pesinde

Sessinizi özlüyorum bayım, ellerinizi, avuç içlerinizi, beni görmeyen gözlerinizi, görebilen kabinizi, müzik dinleyişinizi, sevdiğiniz sanatçılardan nasıl büyük bir hayranlıkla bahsetmelerinizi, bir kitabı ikince kez okurkenki heycanınızı, dertsiz tasasız ve huzurlu günlerinizi, kalbinize dokunabilmeyi, güzel gözlerinizden öpebilmeyi, hâlinizi hatrınızı sorup, iyiyim deyişinizi, fazla mütevazı tavırlarla beni utandırışınızı, övgüler yağdırışınızı, bazen mutluluktan gözlerimin doluşunu, uzun süre haber alamadığımda meraklanmayı, kısaca size ait her şeyi, çok özlüyorum.

çünkü solmuş bir gül her zaman daha iyi kokar, poena.