@askrecetesi
muhtemelen buraya girmiyorsundur ama umarım iyisindir. numaran olmadığı için yazamadım.
kenan.
kavuşur muyuz dersin? rüzgâra açıyorum kollarımı, kokunu bastırsam göğsüme ne acılar dinecek. oğlum en çok da sesini arıyorum. sürgün toprakları nasıl gürültülü, nasıl çirkef bu düşmanın uğultusu. aylardır uyku uyuyamıyorum, ben hâlâ sesini arıyorum.
sen saçlarına yıldızlar takılan kadın değilsin. ve eğer marifetse parlamak, unutma bir yangının kollarından geldin.
soluğumu nerden kıracağını iyi biliyor.
onu, en çok ellerinden seviyorum.
bir gün bu enkazı ardında bırakacaksın. bir gün bu enkazdan bahçesi çiçekli bir ev yapacaksın. dayan çocuğum. bir gün kendine ölümden uzak bir yaşam sunacaksın.
uğruna öleceğim bir adama sahibim şimdi.
bazılarını öylesine var etmişim ki, hiç yoktan. ama şimdi öylesine bitirmişim ki, öylesine varken. zaman büyüttüğü çiçeği kökünden söküp attırabiliyormuş insana.
ismindeki harfler kadar alfabem.
ben seni kötüleyemem hiç. çiçekli bir yol vardı yürüdüm derim. ayaklarıma dikenler battı ama her ormanda böyle şeyler olur derim..
