Bir anda her şeyi yaşadık ve geleceğe ışınlandık değil mi ?
Aşık olduk, sevdik, güldük, eğlendik, ağladık ve en sonunda ağlatıldık..
Kimse ağlatılmayı hak etmemesine rağmen sahi nasıl kırılır kalp?
Sevmezler yalanlar söyler sadece seni oynatırlar.
Ve insan soruyor kendine:
Ben neyi yanlış yaptım?”
Oysa yanlış olan sevmek değil,
yanlış olan sevgiyi hak etmeyene emanet etmekti.
Kalp bir cam gibi kırılmaz aslında,
kalp sessiz sessiz çatlar.
bir bakışın eksilmesinde…
En acısı ne biliyor musun ?
İnsan, seni kıranın hâlâ iyi biri olduğuna inanmak istiyor.
Çünkü gerçeği kabul edersen,
yaşadığın her şeyin tek taraflı olduğunu da kabul etmen gerekiyor.
Ve evet…
Oynatırlar.
Sevgi sanırsın, rol çıkar.
Gelecek sanırsın, geçici durakmış meğer.
Oynayanlar kırılmaz, hissedenler kırılır.
