LastChristmasisGivem
icimi dokuyorm cunku artik biktim kimse benim mutlulugumh onemsemiyo disardan hep mutlu gorunuyorm ama en ufak seyde kiriliyorm ve bunu bilmemeleri cok uzuyo gercekten tek istegim beni anlayan biri olmasi zaten dogru duzgun arkadasim yok guven sorunum var ksiligim hep neseli ama o surekli mutlu oldugum anlamina gelmiyo bende uzuluyorum burda ne yazsam sadece bir iki kelime bir ise yaramiyo kimse bana biseyinmi var diye sormuyo arkadaslarim hep beni kullabip atiyo annem surekli bana karisiyo kisitliyo kimse beni umursamjyo
asyastaymiss
Benimde babam zamanında hiç benimle ablamla ilgilenmedi hep dışarıda gezip durdu annem de hep bizim uğraştı bize katlandı gerektiğinde her şeye yasak koydu ama herkesin ayrı sorunları oluyor annem babama olan sinirini hep benden çıkarırdı söverdi hep ama hiç aldırmazdım çünkü onun durumunu anlayabiliyordum son anda her şeyi toparlayabildik senin yaşın daha küçük ve belkide bazı şeyleri göremiyorsun sana tavsiyem bence anneni anlamaya çalış belki bazı şeyler değişebilir
asyastaymiss
Ya bebeğim çok üzüldüm senin adına ne zaman yazmak istersen yaz bana ne zaman içini dökmek istersen panoma yaz kitaplarıma yorum olarak yaz hiç rahatsız olmam ve evet çoğu anne baba çocuklarını korumak için her şeye yasak koyabiliyorlar özellikle telefon konusunda ama o konuda biraz haklılar bebisim telefonun içinde bir sürü pislik seni her koşulda kullanabilirler ve birde anne babalar bu konuda hep zaten çocukların kalbini kırarlar… Kilonla mı dalga geçiyorlar hiç aldırma bebeğim önemli olan kendini sevebilmen seni sadece sen sevebilirsin başkasının sevgisi belkide gerçektir ya da değildir ama senin sevgin her zaman gerçek olacaktır. Ne zaman konuşmaya ihtiyacın olursa yazabilirsin hiç sorun olmaz
