atlas.

uzanmış boylu boyunca derilerimi kesmeni izliyorum boynuma bir ip asıyorsun bense sadece bende bırakacağın izleri düşünüyorum, çünkü fazlasıyla muhtacım sana yere akan kan damlaları bile senin için süzülüyor burada sen ise beni öldürmenin keyfini yaşıyor ve çehreme öpücükler konduruyorsun, mutlusun bu beni ilk öldürüşün değil ama ilk defa tenime dokunuşun. 

bir daha hiç karşılaşamayacağız ama ben seni bulmak için tüm istanbul'u gezeceğim. 

sır olup gidersen benden saklayamam seni, konu komşu duyar bahçemde ki gül solar. 

beni öp, sonra doğur beni. 

bir çocuk görüyorum artık her şeyi aşmış yeni hayatına bakıyor öylece, umudu var, değer verdiği insanları var, onları öylece bırakıp gidemez başını kesmeyi düşünemez.
          
          bir kız görüyorum artık her şeyi unutmuş yeni hayatını benimsiyor öylece, umutları var onun, değer verdiği bir insan var, onu öylece bırakıp gidemez başını dikmeyi düşünemez. 
          
          kopmuş kelleler hep böyle pis mi kokar? 

sınırlar vardı seni benden alan hatta mesafeler sanki birleşmemizi engelliyor gibiydi, evrenin bu adi oyunu kırdı bizi biliyorum boynun kırık bi köşede ağlıyorsun ama artık yoluna taş koymak istemiyorum, canımdan canın çıkana kadar kanatacağım bedenimi.

ölmek istemiyorum genç yaşımda bu baharların ardı arkası kesilmez, belki çiçekler açar boynunda başkası koklar göremem seni. ölmek istediğim zaman 50'li yaşlarında hissederim kendimi, sen çoktan boynunda ki çiçekleri kurutmuşsun başkası ile.

bastırılan duygular,
          şimdi açığa çıkıyor.
          yanımda olmasan bile sen 
          herkesten çok yakınsın bana 
          tenimde hissettiğim her kesik
          senin nefesinin bitişi idi
          adımların uzaklaşırken sessizce
          çığlıklarım hep seni takip edecek.

gözlerinden kendimi izlemek, ellerinden ellerimi hissetmek isterdim artık çok uzaksın bana kapında yatmaya mecbur etme beni de gel artık. beyaz güllerin hepsi soluyor siyah olmasını istemezsin değil mi? seni sevdiğim gibi kalmanı isterdim oysa ki fazla değişiyorsun. ben arda denen piçi bile kabul ettim bu ilişkide sen beni bile kabullenemedin kendi içinde.

sende var mıyım? yok muyum? çok sordum bunu kendime bilemem belki ama sen benim için hep var olacaksın belki bir sahilde, kaldırımda, gördüğüm her güllerde seni sayıklayacak bu aciz bedenim, sen kendini onca adama satarken yine seni isteyecek bu yitik ruhum, her zaman ki gibi adını söylerken bulacağım bu dilimi sabahları ve sana satırlarca şiir yazarken o piçin yüzünü şiir olarak adlandıracaksın sen, o seni böyle sevmeyecek sevemeyecek, ama ben güzel kadınım ne olursa olsun bu büyük bedenini saklayacağım küçük kalbimde.