Merhabalar, arkadaşlar burada olan var mı?
Ben buraya yılın ilk ayında dönüş yapmaya geliyorum. Ocak’lar bizim olsun diyelim. Buralar hala kimsesiz mi yoksa hep olduğu gibi sessizlikte mi? Sesinizi duyurur musunuz? İhtiyacım var da :)
Mutlu, huzurlu ve enerjik olmanız dileğiyle. Buralara uğramayı unutmayın, çünkü ben çok özledim.
Çokça sevgiler ve bolca umutlar…
Bir zamanlar buralarda bulunan şimdilerde geri dönen Avşin❤️
Merhabalar, arkadaşlar burada olan var mı?
Ben buraya yılın ilk ayında dönüş yapmaya geliyorum. Ocak’lar bizim olsun diyelim. Buralar hala kimsesiz mi yoksa hep olduğu gibi sessizlikte mi? Sesinizi duyurur musunuz? İhtiyacım var da :)
Mutlu, huzurlu ve enerjik olmanız dileğiyle. Buralara uğramayı unutmayın, çünkü ben çok özledim.
Çokça sevgiler ve bolca umutlar…
Bir zamanlar buralarda bulunan şimdilerde geri dönen Avşin❤️
Tamı tamına geçen sene 14.05.2020’de “Yaralı Kadının Kanatları” adı altında şimdiki “Zincirli Kanatlar” kurgumu yayınlamıştım. 9 gün sonra birinci yıllı dolacak ve kurgu bugün 1k oldu. Bu yolda yanımda tek bir kişi bile yoktu. Sadece acım azalsın, yaşayabileyim diye yazmaya başlamıştım. Bu cümlenin derinliğinden bahsetmeyeceğim finale saklıyorum. Kitaba da koydum aslında.
İlk 6-7 bölümü çok kısa sürede yazdım. 3bin kelimelik bölümü 3 günde yayınladım. Sonra tıkandım ve aylarca yazmadım. Yazamadım çünkü kendimde kendimi bulamadım. Kendime rastlamayınca benim keşkem olan kimsenin keşkesi olmasın diye hikayeye zorla da olsa devam etmeye çalıştım. Çünkü kimse kimseye geç kalmasın o acıyı yaşamasın istedim.
Ben durmadan, derimi kazarcasına acıyla kelimeleri çok derin hissederken yazdım. Beklentim yoktu çünkü bu kurgu Wattpad’e göre değildi. Derindi. Ben sadece söylediğim bu iki sebep için yazdım. Ama neredeyse bir yıl sonra 1k 250 yorum oldu.
Sadece teşekkür ederim. Bir kişi bile okumuyor olabilirdi. Bir kişiye bile yazdığım tek bir cümle dokunmayabilirdi. Final bölümü kaldı ve bitiyor. Bir yılda bu kadar çok şey yazdım. Çünkü çok hissettim ve yazdıkça bitti. Kurgunun bittiği gibi hislerim de bitti. Şimdi artık bu kurguya başlayan o kızın hissettikleri kadar derin hissetmiyorum. Ben 16 yılımı bu kurguya gömdüm. 17’mde yaşanmışlıkla bomboş kaldım.
Bu bana bir hediyeydi. Ondan bana. Buna sahip olmayabilirdim de. İyi ki.