awethyst

"Korku cezadan daha berbattır, çünkü ceza bellidir, ağır veya hafif; bilinmeyene, sınırlandırılmışa kıyasla ceza, daha az ürkütür. Cezasının ne olduğunu anlayınca kız rahatladı. Ağlaması seni şaşırtmasın: Gözyaşları şimdi dışarıya akıyor, daha önce içeride birikip kalmıştır. İçerdeki gözyaşları dışarı akandan daha fenadır."

“Ne hoş, ey güzel Tanrım, ne hoş 
          Mavilerde sefer etmek! 
          Bir sahilden çözülüp gitmek 
          Düşünceler gibi başıboş. 
          Açsam rüzgara yelkenimi; 
          Dolaşsam ben de deniz deniz 
          Ve bir sabah vakti, kimsesiz 
          Bir limanda bulsam kendimi. 
          Bir limanda, büyük ve beyaz...
          Mercan adalarda bir liman...
          Beyaz bulutların ardından 
          Gelse altın ışıklı bir yaz. 
          Doldursa içimi orada 
          Baygın kokusu iğdelerin. 
          Bilmese tadını kederin 
          Bu her alemden uzak ada. 
          Konsa rüya dolu köşkümün 
          Çiçekli dalına serçeler. 
          Renklerle çözülse geceler, 
          Nar bahçelerinde geçse gün. 
          Her gün aheste mavnaların 
          Görsem açıktan geçişini 
          Ve her akşam dizilişini 
          Ufukta mermer adaların. 
          Ne hoş. Ey Tanrım, ne hoş, 
          İller, göller, kıtalar aşmak. 
          Ne hoş deniz deniz dolaşmak 
          Düşünceler gibi başıboş. 
          Versem kendimi bütün bütün 
          Bir yelkenli olup engine; 
          Kansam bir an güzelliğine 
          Kuşlar gibi serseri ömrün.”
          
          —Orhan Veli Kanık

“Gün gelip artık bana değer vermez olduğunda,
          Senin yanında yer alıp kendime karşı çıkacağım,
          Hor görüp yüz çevirdiğini gördüğüm zaman bana; 
          Haksızlık etsen de, senin hakkını savunacağım.
          En zayıf yanlarımı en iyi ben bildiğime göre,
          Çekinmeden açığa vurup arka çıkabilirim sana,
          Kusurlarımdan hangisi benim için en büyük lekeyse
          Beni kaybederken büyük şan kazanırsın aynı anda.
          Üstelik bu işte benim için de kazanç var; 
          Çünkü seven düşüncelerim sana yöneldikçe daima,
          İster istemez kendime vereceğim zararlar,
          Sana yarar sağlarken, kat kat yarar getirecek bana.”

“anılar defterinde gül yaprağı
          gibi unutuldum kurudum
          başıma düşmüş sevda ağı
          bir başıma tenhalarda kahroldum
          sen kimbilir, rüzgârlı eteklerinle
          kimbilir hangi iklimdesin, ben
          sensiz bu sessizlikle
          deli gibiyim sensiz
          bu sessizlikle”

“Saçlarına can veren yıldızlar nerde gülüm 
          Hangi ferman dokundu bakışlarına senin 
          Belki sahrada değil, şimdi göklerde gülüm 
          Taşıyor bulutları gözlerinde, nazenin”

“Akmayan yaşlarla sıcacık yüzün; 
          yavrum, bugün seni pek üzgün gördüm.
          Gözünde bir küçük noktadır hüzün,
          Neşeni ne bugün, ne de dün gördüm.
          Eğri dallar gibi halsiz, yorgunsun,
          Birikmiş sulardan daha durgunsun,
          Görünmez bıçakla içten vurgunsun,
          Seni öz yurdunda bir sürgün gördüm.
          Geçti bir cenaze peşinde ömrüm; 
          Bilemem, vardığın neresi, bugün? 
          Her gün yürüdüğün kadar yürüdün,
          Arkasından kendi ölünün; gördüm.”

görmek, beraber olmak seninle, çok güzel belki ama; düşlemek bambâşka.

ben bende değil, sende de hem sen, hem ben, 
          ben hem benimim, hem de senin, sen de benim, 
          bir öyle garip hale bugün geldim ki
          sen ben misin, bilmiyorum, ben mi senim.

göz kaptırdığım renkten, kulak verdiğim sesten, 
          affet senden habersiz aldığım her nefesten...

kalbim yavaşça kırılıyor sonra; her bir parçası içime batarken, kanlarını en derinlerime akıtıyor.