‼️14. Bömüm Alıntısı‼️
Başta onun dediklerine kafa yormak istemedim ama sonra içim içimi yedi. Hemen çift kişilik yatağın tam ortasına geçip, sırtımı yumuşak yatak başlığına dayadım. Dizlerimi kendime doğru çekerken bile elimdeki telefonu bırakmadım. Yataktaki konumumu ayarladığımda, telefonumun ekran kilidini açıp hızla Galeri uygulamasına girdim. Önüme Irmak'ın ve tiki arkadaşlarının saçma sapan fotoğrafları çıktığında, baş parmağımla hızla ekranı kaydıracaktım ama parmağım daha ekranla buluşamadan duraksadım.
Ben; olaylı gezi gününün tarihini, yani Çağan'ın öldüğü günün hangi gün olduğunu bilmiyordum.
Sanırsam yazar, gezinin mayıs ayına ayarlandığını romanın girişinde anlatmıştı. Bu yılın mayıs ayında olsa gerekti. Hemen kenardaki çubuğu, yaklaşık 5 ay öncesine getirdim. Parmağımı çizelge çubuğundan çekmemle; Irmak, Cansel, Bade ve İdil'in sayısız fotoğrafları önüme çıktı. Bu fotoğrafları geçemeyeceğim için hepsini tek tek inceledim. Arka plandaki ögeleri es geçemezdim.
Sonra bir fotoğrafta, arka plandaki Çağan gözüme çarptı.
Ekranda sadece Çağan'ı görecek şekilde ekranı büyüttüm.
Büyük adımlarla yürürken, çevreye telaşla bakınan yüzü objektiflere yakalanmıştı.
Fotoğrafı yana çevirdiğimde sabit bir noktaya doğru ilerlediğini gördüm ama nereye gittiğini kamera açısı yüzünden göremedim.
Sonra Irmak'ın yüz ifadesi dikkatimi çekti.
Dudaklarında asılı kalan gülümseme bile yüzünde eğreti gibi duruyordu. Açık kahverengi gözlerinde süregelen bir öfke parlaması hâkimdi. Her zaman kendinden emin duran omuzları, bu sefer gerilmişti. Genel olarak yüzünde tedirginlik kol geziyordu.
Asıl önemli olan şey bu değildi, baktığı yerdi.
Hayır hayır, kameraya falan bakmıyordu.
Telaşla bir yere doğru giden Çağan'a bakıyordu.
• Sizleri biraz daha bekletmek durumundayım ama üç güne yetişecek inşallah.
Hoşça kalın!
