Pariste bir sahne; Aşkın Renkleri.
Paris'te dans edelim..
Tut belimden sıkıca, döndür beni. O an gerçekten yaşadığımı hissettir bana. Boynuna sarıldığımda kalbimin ritmi seninkiyle karışsın. Gülüşüm, gözlerindeki yansımada bir tabloya dönüşsün.
Paris sokaklarında "Je veux" söylerken rüzgâr saçlarımı savursun, bizse deliliğimizle sokak lambalarını utandıralım.
Ben beyaz elbisemi giyeyim, sen o elbiseye renk kat bizi hatırlatsın her tonuyla.
O an, bir aşk filmine dönüşelim.
Hiç çekilmeyecek, ama hep yaşanılacak sahne. Ve Paris, adımlarımızın izinde bizden bir hikâye öğrensin; Aşk bazen sadece iki insanın dünyaya meydan okumasıdır.