barry_rose

@FlyinFrogmouth 
          Exactly 

@FlyinFrogmouth 
          منم واقعا نمیدونم، نویسندشون باید خجالت بکشه 

من همین الان بعد چند وقت واتپدمو باز کردم و دیدم کلی نوتیف دارم و واقعا خوش حال شدم،نوتیفای واتپد واسم همیشه اون حس خوبه زندگیم بوده، مخصوصا کامنت وای وای میبینم دارید باهام حرف می‌زنید از ذوق میمیرم. معمولا کامنت ها بیشتر واسه وقتیه که آدم یه پارت جدید عاپ میکنه ولی بنظرم رو چیزایی که خیلی وقت پیشم عاپ شده و شما الان میخونید هم کامنت بزارید. نه فقط واسه من ها، کلا واسه هر نویسنده ای که دارید فیکشو میخونید کلی کامنت بزارید،  خوشحال میشن.
          
          (شماعم اگه خودتون فیک می‌نویسید و الان دارید اینو می‌بینید بهم بگید چه حسی داره وقتی مردم نظرشون میگن یا وسط فیک حرفایی که دارن میزنن در کل کامنت میزارن)

زیادی به واکنش های کوچیک آدما توجه میکنم...چیزایی که خودشون احتمالا نمیدونن دیده میشه، مثل وقتایی که یه چیزی رو بیان میکنی و طرف نفسشو میکشه تو یا چشماشو میچرخونه...یه چیزایی اذیتم میکنه مثل وقتایی که آدما خودشون بودن رو مخفی میکنن، علایقشون رو مخفی میکنن...سعی میکنم اونا رو مقصر ندونم چون درواقع جامعه داره بهشون فشار میاره ولی از طرفی هم مقصر میدونمشون چون اگه همه ی افراد با اون تفکر و تفاوت ها تصمیم بگیرن مخفی بشن جامعه ای که بهشون زور میگه قدرت بیشتری بدست میاره درحالی که اگه یکم جرعت به خرج بدن ممکنه حتی بیشتر باشن ممکنه قوی تر باشن...میدونی چی میگم؟ عقب ایستادن آدما عصبانیم میکنه، سر خم کردن جلوی حرف زور عصبانیم میکنه حتی اگه چیزای کوچیک باشه حتی اگه استایلتو جوری کنی که اونا قبول کنن، اگه برچسب روی کارتتو عوض کنی که کسی نفهمه مثلا فلان چیز دوست داری، روش حرف زدنتو عوض کنی...وای چقدر بدم میاد وقتی یکی که گیه، لزبینه، بایسکشواله یا هر چیز دیگه ای برای جایی که جونش در خطر نیست سلامتیش در خطر نیست میاد دروغ میگه ادای استریت بودن در میاره، این کار باعث میشه اون آدما به خودشون این حق رو بدن که فشار بیشتری به افراد این جامعه بیارن...آخه یه سری هارو درک میکنم چرا مخفیش میکنن به هرحال واقعا خطر طرفو تهدید میکنه ولی یه جاهایی واقعا لازم نیست ولی تو تصمیم میگیری اجازه بگیری بقیه بهت بگن چه حقی داری یا نداری
          به راحتی میتونم همین جوری به نوشتن ادامه بدم ولی خب فعلا تا اینجا بسه

چرا نوتیفی نمیبینم!
          نگرانم نکنینننن 
          بیاین بخونین وانشات جدید رو 

سلام...من یه وانشات دارم که هنوز تموم نشده...ولی میخواید عاپش کنم؟ 
          
          میخواستم شروعی باشه برای سری وانشات جدید ولی الان میخوام یدونه جدا واسش درست کنم چون دست کم برای من خیلی سنگینه...باری که نوشته ها دارن واسم سنگینه.
          میدونم خدای مصر رو خیلی وقته عاپ نکردم ولی نمیتونم چیزی رو جز این وانشات حس کنم یا درک کنم، ولی نگران نباشید قرار نیست خدای مصر نصفه ول شه.

@Melorina7 
          دونستن اینکه یه نفر اینجا هست که صحبتامو میخونه،  از این احساسه تنهاییه کم میکنه، ممنونم 

این الله اکبری که اینا گفتن اسلام نبود، افتخار به قتل بود و ما به قاتلا احترام نمیزاریم. اینا حتی به اسم خدا هم توهین میکنن 

بیاید احترام بزاریم به خون تمام کسایی که برای آزادی ما جونشون رو دادن...نویسنده هایی که هیچوقت قرار نیست پارت جدیدی بزارن، خواننده هایی که قرار نیست داستان جدیدی رو باز کنن یا نظراتشون بنویسن، کسایی که شانس اینو نداشتن کامبک ببینن، آلبوم جدید یا سریال مورد علاقشون تکرار دنبال کنن...اوناعم از ما بودن از مردم بودن که با افتخار جلو رفتن...جون یه ایران گرفته شد و تا بعد از آزادی رنگی از زندگی دیده نمیشه پس بیاید تسلیم نشیم، نا امید نشیم که اگه یه روز خسته شیم اگه بزاریم اتفاقی که افتاد عادی شه بعدا با چیزی بیشتر از شرم نمیتونیم تو چشمای اونایی که جونشون برای این کشور دادن نگاه کنیم

اونا جشن گرفتن روی جنازه های عزیزای ما...خندیدن، شیرینی دادن...میرسه روزی که ما میخندیم، میرسه روزی که آزاد میشیم ولی الان با افتخار برای عزیزامون عزا داری میکنیم و انتقام میگیریم