-

ama burada ve bu şekilde değil.

düşüncelerim durgunlaştı, yaptığım aptallıkları telafi etmeye çalışıyorum.

daha aklım başımda, daha iyi idrak ediyorum eskiden olanları.

"umarım bir gün sevgime olan güvenim tükenir, kalbimi onarmaya olan inancım yiter de çıkarsın karşıma; tekrar gözlerime bakarak gülümsersin, dudak kıvrımlarının arasında çıkan gamzeni sunarsın bana. Içimdeki inanç, tekrar alevlenir o zaman..gülsene bi kere."

"yanımda olup gözlerinin derin çizgileri arasında kendi yansımamı görmek isterdim, çiçeğim. güzel yanaklarını öpmek için gözlerinden düşen bir kirpik tanen bile olmak isterdim.
            mevsimler gibi seviyorum seni; yanımda olmadığın zaman âciz bir cesede aitmişcesine buz tutuyor kalbim. gözlerimden yaşlar akıyor bazen, sana olan sevgimi Dünya'ya haykıramadığım gelince aklıma. bazen çiçek açıyorum, gülüşümü güzel olduğunu söylerdin, o yüzden en çok da bu mevsimi seviyorum güzelim. ama ellerin ellerimde olmadıkça hareket etmiyor uzuvlarım. mesafelerden de seni sevdiğim kadar nefret ediyorum..Hayata inat da ölmüyorum, beni sevdiğini duymadan burjuva dudaklarından."

bugün de ağladım ama çocuk değilim artık.

ağladım bugün, çocuğum ben daha.

şuraya yazdığım her şeyden, belki de herkesten utanıyorum.