Saat sabah beş gibi, çok büyük bir hevesle başladığım ve iki başrol karakteriyle de çok bağ kurduğum bir hikayeydi. Daha önce gerek wattpadte, gerek farklı mecralarda yazmış olan arkadaşlar bilir ki bir kez kopunca geri dönüp de bölüm yazmak zor iş.
Ama çok değer verdiğim bir iş olduğu için yarım bırakmayacağıma söz vermiştim. Aklımda final yazmak daha düne kadar yoktu. Ama bu kadar mutlu sona yaklaşmışken dedim ki neden olmasın? Karakterlerin hikayeleri henüz bitmiş değil çünkü bölümün başında da söylediğim gibi final 2 veya 3 parttan oluşacak. (Sağım solum belli olmaz, gelmezse de içiniz rahat etsin çünkü final olabilecek nitelikte sonlanan bir bölüm oldu 46.bölüm)
Hikayeyi güncel okuyanlara sürpriz olmuş oldu bir iki yıl önce okuyanlar muhtemelen “hiç yazmasaydın birader.” diyecek *iki gözü iki çeşme ağlama emojisi*
Velhasıl kelam…Umarım bölümden memnun kalırsınız. Başka hikayelerde görüşmek üzere. Hepinizi çok öpüyorum.