Bazen var ya, aşırı derecede çocukluğumu özlüyorum. Şu an 19 yaşıma basmama günler kala belki absürt olacak ama, bazen 9 yaşıma dönmek istiyorum. O dertsiz tasasız, tüm eylencenin çizgi film izlemek yada dışarda arkadaşlarla mahalleede koşturmak olduğu o döneme dönmek istiyorum. Baskısız, gelecek kaysgısı olmayan, tek derdi bu gün hangi çizgi film kanalını izlesem olan o çocuk olmak istiyorum bazen. Sessizce annemin kucağına kıvrılıp, hiç bir şeye bulaşmayan, başının çaresine bakmak zorunda olmayan, yetişkinlik kaygıları daha ufacık omuzlarına binmemiş o küçük kız çocuğuna geri dönmek istiyorum. Hiç büyümesem diyorum bazen, hayatımdaki insanları kaubetmesem, sadece birer hatıra olarak kalmasalar keşke diyorum. ama hayatın bu kadar merhametli olmayacağınıda bilmek dahada acıtıyo çocukluğunu özleyen benliğimi.