kimse gerçek hissettirmiyor, eren. sadece sen, yalnız sen. hayâlin dahi, her şeyden, herkesten gerçek geliyor. belki de delirdim? inan umrumda değil. hayat devam ediyor değil mi? gülsem de ağlasam da, uçsam da sürünsem de, aklı başında biri olsam da delirsem de... şu kahrolasıca hayat ne olursa olsun devam ediyor değil mi? bir uçta bir şahsın en yakını ölmüşken de, bir çocuğun büyüyüp tüm her şeyin saçmalıktan ibaret olduğunu anladığında da, bir yıldız kaydığında da, bir anne ağladığında ve bir bebek yaşayamadan öldüğünde de... yaram durmak bilmeksizin kanadığında da. hayat her türlü devam ediyor, hayat herkesi öldürüp yaşamaya devam ediyor eren. ben de, seni bekliyorum işte. bir amacım yok, bir yolum yok. sanırım bu yüzden bu kaybolmuşluğum. bana seçenekler sunuluyor fakat, ben hepsini elimin tersiyle itiyorum. aslında, belki gelmemelisin. seni de, ruhunu da sömürürüm ben. kendime ne faydam oldu ki sana olsun eren? gelme. uzaklarda, mutlu biriyle yaşa. çok istediğim o karavanı başkasıyla al ve rastgele yerler gez, yağmurun altında ıslan onunla, yağmurun tadını onun dudaklarından al, o istediğim dövmeleri o yanındayken kazı bedenine. sev onu, eren. sevildiğini hissederek.
seni seviyorum
