Bir gece daha sabaha kadar eğlenildi.
İçildi, danslar edildi ve gerekli - gereksiz temaslarda bulunuldu.
Etrafı izlerken gözüme en çok takılan şey şu oluyor.
İnsanlar niyetlerini gizleyemiyor ve yapmak istediklerini çok farklı şekillerde göstermeye çalışıyor.
Mesela Bachata yapan bir erkeksin ve elinde sadece bachata gibi bir dans var.
Gece club'da karşında ki kadını etkilemek için saatlerce bunu yapıyorsun...
Ama orası bir dans gecesi değil orası bir eğlence hizmeti sağlayan yer.
Peki asıl soru şu neden bunu kullanırsın?
Çünkü elinde başka bir şey yok...
Olay her zaman bu mu ?
Her girdiğimiz ortamlarda elimizde olan tek şeye güvenmek mi mesele???
Bir insan kendi zihnini neden geliştiremiyor ki,
Bir insan neden her şeye hazırlıklı bir hale gelemiyor ki?
Yıllar bunun için yok mudur?
Yıllar bize her şeyi tecrübe ettirmek için ve her duruma hazırlıklı olmamız için yok mudur?
Tıpkı bir kadının ilk defa şarap ve peynir hazırlaması gibi ya da bir erkeğin bak ben de Entelektüel'im hadi benimle derin düşüncelerini paylaş ve seni anlıyormuşum gibi yapayım demesi.
Yıllar geçtikçe daha da sıkılıyorum bu ruhlardan daha da kariyerime odaklanıyorum daha harcıyorum gururumu ama satın alan yok gibisinden basma kalıp cümle kullanması gibi.
Nasıl da yüzümüzde beliren hevesi saklayamıyoruz değil mi?
İnsanı insan yapan hevestir.
Aç bir kedinin bir anda mama görmesi gibi...
Hevese çok değer veriyorum dahala ve dahala.
Temiz bir kadının bir anda şehveti hissetmesi gibi ve bunu istemesi.