'Bekir kilinc'

``En karanlıklardan, aydınlığa merhaba.
          Ölümlerden ölüm beğenmiş gibi gülümsüyorum bugün.
          Kaburgalarım çatlıyor.
          O kadar buruğum ki, cümlelerimin boynu
          bile bükülmüş.
          Acının kokusu geliyor ruhumdan.
          Kulaklarımda rüzgarın uğultusu var,
          Duyamıyorum dünyayı.
          Ruhumun attığı sessiz çığlıkları 
          yutuyor bedenim.
          `İzmariti sarhoş eden dudaklarım susuyor bugün.
          Ben susuyorum..

``Düşündüğünüz biri değilim. Ne iyiyim ne de iyi biriyim. Ağzımdan çıkan her kelime saplanıyor kalbime bir kez daha. Dudaklarımı dikiyorlar sanki susmam için. Kızıyorlar bana neden böylesin diye. Bağırıyorlar bazen. Kırılıyormuşum. Bunlardan sonra ne duygusuz oldum. Şimdi başlıyoruz herkes canımı yakardı artık kendimi yaksam bile canım yanmıyor. Bu sefer çiddi çiddi vazgeçmişim herşeyden. Ruhumu bir tabuta kapattım. Kendimle olan bu savaşı durdurdum. Savaşmiyorum. Çabalamiyorum. Kazanmak için bile. Neyse deyip geçiyorum. Bedenimi buz kesti bir gece yarısı tekrardan. Elimde sigara dudaklarımda dumanı kendimi öldürüyormuşum herkes öyle diyor iyi `de benim kalbimdeki mezarlığa kendimi gömmediğimi ne biliyorsunuz? Siz ne bilirsiniz ki ne anlarsınız` ki kendime hiç acımadım `` ya her neyse iyi geceler tâbi uyursanız..`Yatakta yatıp tavanla bakışmamanız 
          dileğiyle...

'Kafamın içi terkedilmiş bi akıl 
          hastanesi aq* 

``Yağmur yağıyor, üşümemiz lazım ama ölü bir şehrin sokakları yanıyor, hiç üşümüyorum..

Geceden daha karanlık kafamın içi..

``Kafamda yıllardır süren bir savaş, Suratımda buruk bir gülümseme..