peri🧚🏻‍♀️

:(( yazdıklarının hepsini tek tek okudumm. bazen bende cok yalnız hissediyprum kimsesiz gibi sarılacak kimsem yok gibi. yazdıklarını okuyunca biri beni anlatıyor gibi oldu. sadece diyecegim sey ne olyrsa olsun hayatta her zaman bi sınavımız oluyor ve bu sınavda kendimizi mahvederek geciriyoruz. yani bazen o kadar yalnız hissediyoruz ki bombos bir dünya da gibi. seninle aynı sehirde olup arkadas olmak cok isterdim cünkü böyle hislerin ne boktan olduğunu biliyprum. aslında cogu kisi fic yorumlarında böyle yazdıgında umrumda olmaz ama sende asırı safe placelik hissettim:(♡ yani kötü hissettiğinde buraya yazıp senin yalnız hissetmemeni saglamak isterdim:/ cunku bende böyleyim ve kimse yanımda olmadı ve o yüzden kötü hissettiginde buraya yazarsın ve bende yardımcı olmaya calısırım:( cok tatlı bi seysin:(

bi ficte yorumunu gördüm "onun kadar güzel değilim" kısmını:( o kadar tatlı geldin ki bana takibe aldım senii♡ ficlerini de okuyacağım♡♡♡

ruhum

herkes mi kuru kalabalık olur?

uzun zamandir yapayalniz hissediyorum. soyle gidip de sarilabilecegim, dertlerimi anlatabilecegim kimse yok. kimse benim guvenli limanim degil, herkes benim en sevdigim ama kimsenin en sevdigi ben degilim. ben herkesin derdini anlayisla karsilayabilirim ama kimse benim derdimi anlayisla karsilayamaz gibi. en yakin arkadaslarima bile gidip icimi yakan acilarimdan bahsedemiyorum. cok uyum sagliyorum ama kimseye uyum saglamiyorum aslinda. bir gun olsem, basima bir sey gelse kimse iki eli kanda olsa dahi yanimda olmaz gibi. cenazemde sadece bir imam olacakmis gibi. kimseye, hicbir yere ait degilim; kocaman dunyada gittigim her yerde bir misafirim resmen. insanlarin hayatinda da ayni sekilde hissediyorum. misafir gibi, kalici degilmisim gibi. silinmesi kolay bir lekeymisim gibi. cok kotu hissediyorum ama bunu hissettigim icin bile kendimi sucluyorum.

askitom

bal bu bal