beneklipapyon

Eski taslaklarımı okudum da, ben neymişim be 

Küçükken yaşadığım şeyler olmasa nasıl olurdum acaba. Sanırım daha gamsız ve yüzeysel olurdum gibime geliyor. Yüzeysel olmasam bile hayatta bu kadar dert edineceğim şey olmazdı belki. Bu kadar düşünmezdim, bu kadar içten içe şevkat görmek istemezdim belki. Içimdeki kullanılmış kırgın çocuğu hep onaran birilerini aramazdım. Kimse onaramaz belki ama anlayan birilerini istemezdim. Çok kötü şeyler yaşamadım kimine göre, herkesin başına gelen bir şey belki kimine göre de. Ama bunun bende bıraktığı hasarla o kadar bütünleştim ki bunu normalleştirdim. Bunu atlatmayı denedim dün. Çok iyi hissetmesem bile bunun bende etki sahibi olmasını istemedim artık. Dünden beri çok iyi hissetmesem bile normal sanırım bu. Içimdeki hiçbir şeyden haberi olmayan kullanılmış kırgın küçük kızı atlatmaya çalışıyorum aslında. O kişi benim ama bunu atlatmak da benim elimde. Yaşadığım şeyleri değiştirmiyor belki ama bana da etki etmesine engel olmaya çalışıyorum. Insanların kendi anlık zevkleri için insanlar üzerinde travma bırakmayı umursamadan onları kullanması iğrenç. Çok masumdum ve hiçbir şeyden haberim yoktu. Güvenmeyi tercih ettim sadece çünkü abim neden kötülüğümü düşünsün ki? Bir çok defa da kullandı o küçük kızı. O küçük kız biraz büyüyünce neler yaşadığını farketti, ilk kendinden utandı sonra kirlenmiş hissetti. Sonra kullanılmaya göz yumduğu için kendinden utandı yine ama o şeyleri yaşarken ne olduğundan bile haberi yoktu oysaki. 

iki haftadır iki yıldır okuudğumda daha fazla fic okudum. hoşgeldin ergen yıllarım...

o kadar emek verip de sonucunu canlı olarak göremediğim mevzu. bir yıl boyunca olduğum takımda bulunmaya devam etmek için eve bile gelmeden okuduğum şehirde bulunmak bile aşırı zorken finallerden sonra bir ay edirnede kalmak çok daha da zordu. son bir hafta hariç uykumdan olmadım belki ama zamanımdan çok ayırdım. başarısız olmamızı öngören o kadar kişi varken(örn.ex) yine de son ana kadar en azından uçarken göreyim ona da razıyım diye umutlanırken uçağımız uçamadan kırıldı. bu beni o kadar kötü etkiledi ki hemen şehrime gelip üç gün boyunca bavullarımı bile boşaltamadan depresif takıldım. uçan her hangi bir şey bile gözümü doldurma seviyesine geliyordu. anlayacağınız çok yıkıldım. aştığımız o kadar imkansızlık ve soruna rağmen başarısız olduk. diğer takımların videolarını izlerken onlara verilen o kadar imkana karşın bize son bir hafta kala verilen pixhawk geliyor aklıma. cidden iyi bir ünide okumanın ayrıcalığını görüyor insan. hayatında ilk defa bu kadar emek verdiği şeyin sonucu böyle hayal kırıklığı olunca yıkılıyor insan. artık kötü değilim, bir buçuk hafta geçti sonuçta. yarın da sonuçlar açıklanıyor ama geçme ihtimalimiz %0.1 filan... özellikle son bir hafta o kadar çok şey öğrendim ki kendi alanımda. özellikle son ana kadar pes etmemeyi öğrendim. bu güzel bir huy mu bilemedim çünkü bu daha çok hayal kırıklığına uğramamı sağladı. öbür taraftan elimden geleni yaptığımı biliyorum. düşününce tekrardan iyi bir şey bu. çünkü yeterince çabalamamamın hayal kırıklığı başka olurdu. öyle yani. bu kadar. eğlendiremediğim için sory beğenmediysen buyur başka hesaba geçiş yap(zor bişi değil yaşlı babaanne değilsen).

Akışına bıraktım, düşünmemeye çalışıyorum. Arada geliyolar gene her şeyi bırakıp konfor alanıma giresim geliyor. Ama korkup kaçmak istemiyorum. O yüzden çabalamaya devam gerçekten bırakmam gerek yere kadar. Bu sefer de olmazsa başka bir sürü seçeneğim var ama başka seçenekler iyi gelecek mi bu sefer de işler yolunda gitmezse bilemiyorum işte. Ama güvenmeyi tercih ediyorum. Bakalım her şeyi zaman gösterecek ne de olsa.

Ben galiba netlik istiyorum, karşımdaki kişinin bana karşı ne kadar dürüst olduğu ne kadar ne istediğini bilmesi etkiliyor beni. Net olup kararında durması gerekmesi. Ve dürüst olup benim hakkindaki düşüncelerini bana söylemekten kaçınmaması gerekiyor. Ben bunun garantisini alamadığım için olmuyor. Reddedilsem bile o kişiyi çekici bulma sebebim de bu. Çünkü bana karşı hislerini net bir şekilde söylüyor o kişi. Çünkü bana ghosting yapan kişiden sogumustum. Yani zor olan kişiden hoşlanıyorum durumu yok (Kısmen). Beni reddetse bile cesaretli olup benim hakkımda ne düşündüğünü açıklaması gerekiyor. O zaman bana göre birisi mi değil mi anlarım.

Vize haftası gelen melankolik hisler

Her zaman insanlarin bana nasıl davranmasını istediğimi düşünüyorum ama karşımdaki insanın hangi özelliği etkileyici düşünmüyorum. Karşımdaki insan mükemmel bir insan olmasa da bana karşı hakettigim gibi davfanmalı kısmında takılı kalıyorum. Oysa ki kendimi bıraksam ve bu kişinin karakterinin nasıl olduğuna odaklansam belki aşık olmaya baslayabilirim.

değerimi bilmeyen insanlardan uzaklaşmalıyım ben ama uzaklaşınca karşımdaki anlayıp neden uzaklaştına dönünce kendimi açıklarken buluyorum. ben mi fazla hassasım da bunu düşünüyorum bilmiyorum. neyse önemli değil çünkü hayatımın yeni bir bölümüne geçtiğimi düşünüyorum. bunları kafaya takıp modumu düşürmemeliyim. herkese aşırı tiltim bi de şu dönemde. reglim geliyor diyedir.  neyse herkes çok gıcık ve gıcık ötesi kısacası.

aldığın kadar ver olayını uygulayamıyorum galiba