Ne yapalim bizde hiç sevmemiş gibi yaparız.
Hiç üzülmemiş kırılmamiş yıpranmamiş gibi yaparız.
Özleriz ağlarız ama yinede yapmamiş gibi
yaparız.
Mutlu insanlarmiş gibi yaparız.
Yorgunluğum kırgınlığım yanlizliğim yaralarım acılarım hüzünlerim dolu dolu yaşayamadğim sevdamın sebebi olan yüreksize hediye ediyorum.
Kendisi hiç yorulmasın kırılmasin yanliz kalmasın
Acı hüzün çekmesin beni yarım bırakıp başkasını tamamamlayanla mutlu olsun.
Ey sevdama lâyık olmayanim.
Sana hiç ah etmedim etmemde.
Ama geceler çökünce sesizce akan gözyaşlarımdan ben sorumlu değilim.
Onların ahından kurtulabilirmisin
Onuda Yaradan bilsin....
Kalbimdeki yıkık duvarları tamir ediyorum
Tamam şimdi düzeldi diyorum alttaki bir taş sallanıyor ve hepsi tekrar yikiliyor.
Tamam gunler aylar yıllar geçti umuttum diyorum
Ansizin karsıma ya resmin ya haberin geliyor.
Tekrar yaniyor içim.
Nasil bir şey bu Allah aşkına.
Ne unutmayı becerebiliyorum
Nede tam hatırlamayı.
Ne kalbim eskisi gibi sen dolu
Nede içi boş sensizlikle doldu.
Bıraktım artik mücadele edemiyorum
Ne varliğinla nede yokluğunla.
Ne yaptın bana bak
Ne bir yaşayanım
Nede toprakta bir çürüyen.....
İçim okadar ağırki
Bana bıraktıkların sayesinde
Bana donülmeyen yollar
Sessiz hiçkirıklar
Mutsuz yarınlar
Katılaşmiş bir yürek
Sevgisi bitmiş bir insan bıraktın.
Umudu tükenmiş
Cefası çoğalmiş
Renkleri solmüş
Hayattan yorulmuş
Bir insan biraktın.
Canı acıyan
Acıdıkca ağlayan
Gözyasi artık kuruyan
Bir insan bıraktın.
Yolları boş boş dolaşan
Pencere kenarında
Her gelen omu diye bekleyen
Çaresiz bi insan bıraktın.
Adını sayıklarken
Kokuna hasret
Gözlerinden mahrum bıraktın
Seni beklerken beni sensiz bıraktın.
Ardında ruhu alinmiş ceset bıraktın.
Bak şimdi bıraktıkların nede çok
Gurur duy kendinle.
Benim bıraktığım hiç bir şey yok sende
Olsa giderken bir defa döner bakardın
Arkandaki enkaza.....
Yine şu karanlikta tek başimayım.
Hani nerede sevdiklerim
Ugruna öldüklerim.
Onlar için feda ettiklerim
Canımı yakmalarım
Saatlerce ağlamalarım.
Dost arkadaş sevgili
Birlikte olmak değilmiydi.
Madem öyle
Neden karanlikta tek başimayım.
Sen benden gittin yaa.
Bütün renkler soldu,her yer gri.
Baharlar bitti, her yer kış.
İçimdeki çocuk öldü ,kaldı yas
Artık kokmuyor papatyalar, sen gibi
Bıkmişim artık sensiz nefes almaktan
Şu acımasız hayatta
kuru yaprak gibi savrulmaktan
Ya gel artık yanima
Yada götür beni
ne olur beni bana bırakma....
Yine hüzün başucumda
Gözlerim nemli
Hâlbuki daha yeni dinmişti.
Nasıl akıyor benden habersiz.
İzin almadan iniyor şu yaşlar.
Tamam düşsün teker teker
Peki bu hiçkırıklar
Niye sık ve acıtıcı
Tamam onada tamam.
Dinecekse acım bilecekse hüzümüm
Onada tamam.
Aksın yaşlar çoğalsın hiçkiriklar ama hersefer inde dahada büyüyor acılar hüzünle özlemler....
Bazen uzaktan bakıyorum hayatıma.
Hüzünlerim mutsuzluklarım hayalkırıklıklarım
Aglamalarım gülmelerim sevinçlerim mutluluklarım. Hepsi geliyor gözümün önüne sonra yine sen düşüyorsun aklima çünkü bütün yaşanmişliklarımda sen varsın.
Gerisi koca bi hiç.....
Senden önce bilmiyorumdum.
Sevmek ne, ilgi ne ,şefkat ,huzur mutluluk nee?
Hepsini sende öğrendim.
Şefkat; saçlarımı kıyamadan öpmenmiş.
İlgi; her sabah arayıp"-kahvaltını yaptınmı?" diye sormanmiş.
Huzur; mis kokunu hissetmekmiş.
Mutluluk; delice sevildiğini bilmek ve her an adını sayıklamakmiş.
Sevmek mi???
İşte o sadece sensin
Canım sadece sen...
Ignore User
Both you and this user will be prevented from:
Messaging each other
Commenting on each other's stories
Dedicating stories to each other
Following and tagging each other
Note: You will still be able to view each other's stories.