Sonra aramıza şehirler girecek,
hiç karşılaşamayacağız.
Tesadüfler bile,
biraraya getiremeyecek.
Sonra da belki birimiz öleceğiz, diğerimiz hiç bilmeyecek.
Ceset dolu.. Buradan defalarca çıkmayı deneyip, gidemeyen.. eskiyi özleyen insanlar mezarlığı.. Gidenlerin bir daha dönmediği, kalanların çıkışı bulamadığı yalanlar ve duygular çöplüğü.
O tuttuğun elim değil, kalbim.
Eğildikçe değdin içime.
Geçen zamanın ardından baktım,
Hanın kapılarını kapattım.
Buralara varana dek
Yel esti, kasırga da vurdu
Sen olursan bir kırk yıl daha deviririm gibi bir cesaret var şimdi içimde.
O baktığın gözüm değil, kalbim
Ve sen bana bu hayatın armağanısın,
40 sene bekledim.
Şükranla...