p.

ne çıkar rüyalarıma girsen, rüyalarımdan gitsen ne çıkar? ben çoktan ağlamışım gözlerimi, görmüyorum artık seni. sen var olsan ne çıkar olmasan ne çıkar?

git dersen kuşlarda dönmez. güz kuşları. yanıma kiraz hevenkleri alırım ve seninle yaşadığım iyi günleri. kötü günleri bırakırım.

söz gelimi sen 'a bak kuşlar geçiyor.' diyeceksin alacaksın şekerimi elimden. ben bakarım tereddütsüz ve o kuşları görürüm. olmadığını ikimiz bilsekte ben bir sürü bir sürü kuşlar kurarım. bi' görünür bi' kaybolur. güneşe gider onlar, pike yapar yarışır onlar.

dilini bilmediğim bir ülkede gibiyim. su gibi. son vapur saati gibi. içimin nasıl yandığını anlatamıyorum. gözlerim, ellerim kayıp. dövülmüşüm. üstelik kan kusmuşum. son adımımı atmışımda karaya, bastığım yer ayrılmış ana karadan. huzurum, soluklandığım evim, hepsi paramparça.

altı farklı intihar beğeniyorum. üçüncü sayfalara zar atıyorum.

artık her şey çok fazla.

ormanda bir kuş hızla dönüyordu. aşık olduğumuz zaman. yürek denen ormanda ya da orman boşluğunda, bir kuş anormal bir hızla döner ve kaçmamız gerektiğini söyler bize çünkü her şey çok fazladır.
          
          kumrular sakindir bir tek.
          ben kumru değilim.
          sen de...