bu uygulamaya girmeye bile hakkım yokmuş gibi hissediyorum, öyle uzaklaşmışım ki buradan ve yazmaktan.. kalbimin sızladığı bir gecede uygulamaları silerken fark ettim.. resmen burada büyümüşüm.. içim sızladı mı? evet. daha kötüsü ne kadar uzun süredir yazmadığımı hatırladım.. öyle ki kalemimin körelmiş olma olasılığından korkuyorum… upuzun, üst üste mesajlar yazmışsınız ben görmemişim. çok üzgünüm turuncularım. belki bir gün cesaret edip sizinle tekrar kelimeler sayesinde bir araya gelebiliriz? hala birileri var mı burada merak ediyorum doğrusu. umarım iyisinizdir ve hayat çok zorlayıcı acımasızız değildir. hayatımın en zor yılını geçiriyor gibiyim, burası huzur verdi az da olsa.
eve dönmüş gibi hissettim.