"Güneş doğdu, battı. Yapraklar döküldü. Etraf bembeyaz oldu. Çiçekler yeniden açtı ve biz o mevsime geri döndük. Mevsimler geldi geçti ama bizim anılarımız hiç bitmedi, aynı duygularımız gibi."

"Canımın içi, ben seni asla yanlış anlamam. Yanlışını bile doğrum kabul edebilirim ama sen bundan bir habersin. Kalbimdeki yeşil küçük bir filizdin. Büyüdün orada gittikçe, sarıp sarmaladın. Şimdi kendin buradasın, ben sana hiç kıyabilir miyim?"