Dönsem yüzümü karanlığın içerisinde senin gibi parlayan yıldızlara. Kapasam gözlerimi. Karanlığımı aydınlatan sen ne de olsa gitmişsin. Daha da karanlığa çekilsem, kimseler duymasa, görmese. Yalnızlığımı pekiştirsem, seni düşlesem. Özlesem kokunu, gözlerini unutsam, anıları silsem. Senin beni silip attığın gibi üzerini çizip atsam. Kıyamam tamamen unutmaya. Hayalin gelir aklıma. Ne yapsam ne etsem gitmez gözlerinin elalığı. Her birine canımı vereceğim anıları unutamam. Kokuna hasretken daha da özleyemem. İstesem de bırakamam bu açık yarayı. Kapanması imkansız olsa da her gün kapanmasını dilerim. Olmasa da beklerim.