Atakan

Her dumanda zorlayan tuhaf ölümün tripleri.

Insanlar için gözlerini feda etsen, zaten kördü derler.

Bilsen içimi dersin ki;bu yaşıyor olamaz.

Evet... Ben tek başımaydım,onlarsa çok yalnızdılar.

Deniz kendine ait olmayanı,bir gün mutlaka kıyıya bırakır.

Nedensizce yere gül biraz çocuk , kısa hayat zaman gül biraz , büyüyünce kalcak yük miras , yalan da olsa sen gel gül biraz.

Duygularım anestezi altında ve ben herşeyi görüyorum, herşeyi işitiyorum, ama artık hiçbir şey hissetmiyorum...

Saçma gelir duygularım yosun tutar kalbime.

Tırnaklarıyla ruhunu parçalayan insanlar, kafataslarını duvarla birleştirenler var... Deli değilim gördüklerim acayip...

Kaybettiklerim arasında en çok kendimi özlüyorum.