Sadece hayatın hapsettiği biriyim...
Kendimi ifade etmeyi sadece yazarak becerebiliyorum.
Yazmak bir kaçış aslında benim için. Hayatıma bir çizgi çekiyorum.
Gerçek hayat ve gerçek olmayacak kadar güzel bir hayat.
Benim kurtuluşum ise o çizgilerden sonra.
Kendi hayatımdan kaçmak için kendimi yazının tutsaklığına hapsediyorum.
Şimdi ise kendimden kaçmak için yarattığım bu hayatta kayboldum.
Ve beni yönlendirmesine izin veriyorum.
Artık ben hayatı değil, hayat beni yönetiyor..
*Aslında ben bir soruyum. Sadece çözülmeyi bekliyorum.
 Cevabım herkeste var. Ama kimse çözmeye tenezzül etmiyor.*
*Ben kaybolduğumu sandığım bir hayattan kaçmak için  yazarken, yazdığım yazılarda asıl kaybolmuşum.*
Ve bir tavsiye:
Hayatta ne kadar kaybederseniz kaybedin, hiçbir zaman pes etmeyin. Çünkü bazen kaybetmek de bir kazanıştır. Tıpkı bazen kazandığımızı sandığımız bazı şeylerin sadece bir yenilgi olduğu gibi.