bimerhem
bir yurt odasında, gençliğimin baharında ağlayarak yazdığım hikâyem gece gece tekrar düştü göğsüme, bazen şifa yaradan ibaret oluyor.
https://www.wattpad.com/story/294392456
bimerhem
@Leyl073 ablacım kitap farklı olma gayretiyle değil, asıl hakikati unutup boş bir amaç ile yaşayan bir insanın eşi vesilesiyle bir imtihandan geçip asıl gayesini bulma üzerineydi, eğer dediğin gibi yapmak isteseydim kısa hikâye değil, roman yazardım. algılarımızı wattpad ortalamasından çıkarmayı deneyelim, hayatta türlü türlü imtihanlar var, ihsan'a da böylesi denk geldi, hikâyedeki safi acıya odaklanıp metnin edebi tarafını, karakterlerin ruh dünyasını ihmal ettiğini görüyorum. ayrıca kısa hikâye formatı bazı boşlukları okurların doldurmasını, kendi hayal dünyalarında tamamlamasını gerektiriyor, okura alan açıyor. ve şahsen amaç orada zehranın ölümü ile sonuçlanan mutsuz bir hikâye yazmak değildi, algılarımızı kişilerden çıkarıp hikâyenin temasına vermemiz daha iyi olur. sevgiler.
•
Reply
Leyl073
@ bimerhem Evet, tesadüfen denk gelip okuduğum ve psikolojimi bozan kitap. Acı çekmek için gereken tüm unsurlar var. Abla yani Allah a yönelmek tasavuff bunlar çok güzel şeyler ama bebek olmayaydı iyiydi. İhsan gibi bir narin ruhun böyle bir olaydan sonra intihar etme olasılığı da var. Farklı olmak için kitabı aşırı mutsuz bitirip bakın aslında o kadarda mutsuz değil diyorsun ama baya acı bir son. Keşke bebeklerini falan kaybetselerdi birlikte mücadele edip çocuk falan evlat edinselerdi. İkiside her gün sevmeyi ve hayatın farklı yönlerini öğrenselerdi. Zehra'ya da bir karakter gelişimi yazsaydın. Zehra da bir insan ya da İlyas yalnızca Zehra dan ibaret değil veya Zehra İhsandan. Kitap daha derin ve çok yönlü olabilirdi bence.. Bunlar tamamen benim eleştirel düşüncelerim. Yanlış anlama. Yolun açık olsun yazarcım. Kalemin çok güzel.
•
Reply