❀

Ben herkesin yarasına merhem olmaya çalışırken, neden açtığım ilk küçük çizikte cellat ilan ediliyorum? Birini yanlışlıkla kırmaktan korkarken, nasıl oluyor da dünyanın en bencil insanıymışım gibi davranılıyor? Başkası yapsa gülüp geçilecek her detay, bana gelince neden en büyük suç haline geliyor? Bu dünyada bir tek ben miyim kötü olan? Neden biraz olsun anlaşılmıyorum? 

bılırsın ayrılık konusunda ıyı degılız ıkımızde. 

‎Acı øldurmez pes etmek øldurur, demıstım oncesınde. oncesınde dedıklerımın hepsı, acıya bogulmuş ama kendı yarattıgı acılardan bıhaber olan aptal bır kızın soyledıklerınden ıbarettı. sımdılerde ıse acı da pes etmek de ve cocukken yaptıgı hata da øldurur ınsanı, dıyordum. ınsanı her sey øldurur. Umut 
          ‎etmek de etmemek de. Keske demek de dememek de. En cok da sevdıklerı øldurur ınsanı. Sevmek ıstemeyıp de sevdıklerı, kacmak ısteyıp de bır turlu kacamadıkları..
          ‎

Haberın yok øluyorum, derken cıddıyım aslında. Øluyorum. Tukendı artık bazı seyler. Nıhayetınde paramparca oldum. Olmaz dedıklerım oldu. Hosuma gıtmeyen seyler yapıldı. Inadıma. Kelımelerımın bır onemı olmadı degıl mı sızın ıcın? Nıye olsun kı. Acemı, sımarık, duygusuz, ruhsuz, bencıl bırısıyım ben sonucta. Okumayın yazdıklarımı. Gecın gıdın ıste. Icımı dokuyorum ben. Hıc bırınızın tesellısını ve ya ılgısını ıstemıyorum kuran carpsın kı. Nıye bunları anlatıyorum? Cunku øluyorum. Sıtemım herkese degıl. Sıtemım hayata. Sıtemım kendıme. O kadar kucuk seylere kırgınım kı, sayısı cok bılsenız gulup gecersınız. Belkı bın kere kactım. Bın kere soguk yaptım ve bin kere gormezden geldım bazı seylerı. Ama hepsı kendı ıcımde olan savasımdı. Savasmak kolay degıl. O savastan sapasaglam cıkmak kolay degıl kı. Eskıden ne cok neselıydım degıl mı? Her boka saka yapıp duruyordum. Sımdıde aynı kısı olmak ıstıyorum. Ama haraketlerım yapmacık belkıde. Yoruldum bılıyor musunuz? Yalan soylemekten, bahane bulmaktan, bırseylerden kacmaktan, mutluymusum gıbı davranmaktan yoruldum. Herkes benı guclu sanır oysa. Yalanlarıma da hep kanarlar. Sızden rıcam yazmayın bunun altına hıc bırsey. En azından bır kerecık kelımelerımın hukmu olsun. Bu hayata gelmeyı ben secmedım. Bana karsı tahammulunuz yok artık, bılıyorum. Mazur gorun. Bende ınsanım sonucta bazen cok konusasım gelır, eskı nesemı gerı getırmek ısteye bılırım. Ilgısu olup gıttın dedıgınızı duyar gıbıyım, bıktıgınızı da bılıyorum. Dedıgım gıbı sıze degıl bu paragraf. Kendıme. Kendım yaparım bunun altına yorumları. Ølumun kısındayım ben artık. Bırınıze bıle yalan soylemıyorum artık. Savunmasız bır sekılde karsınızdayım. Yok degıl mı artık herkese kafa tutan o ılayda? Herkese catur cutur laf soyleyen o kız. Ne ıstıyorsanız yapın artık.