yâs.

omurgamdaki şeytanlar,
          sevilenlerin ardından sürünüyor.

bir veda mukabelesi

bir kabulleniş kırk kemiğimi kırdı.

eski yaraları açmayın, derler; 
          ama sen hâlâ yepyenisin.

sana çirkin dediler düşmanı oldum güzelin.

onlar istediği kadar gürlesin, tek bildiğim kendimim.

cahil cühela artık benim hasmım

benim insan yanım örseleniyor bazen. boşluk bunu fırsat biliyor, ben incindikçe o büyüyor. sanki beni kıstırmak için an kolluyor. her sabah sandalyede oturup uyanmamı bekliyor, yorganı kafama çeksem de görüyorum.

seni bir mabed sandım, secde ettim taşına ben

günah dediler sustum, sevabıma yazdım seni