Ayça

Kimse beni duymuyor . Ses çıkarsam kızaracak kimse yok. Topu pencereye atsam kırılmaz . Zerre kımıldamıyor burda.
          Kendi sesimin buğusu bile zor geliyor kulağıma.
          Kendi sesime hapsoldum. 
          

Kendi kendime konuşunca . 
          Tek başına satranç oynayan insan geliyor aklıma . Bir o tarafa bir bu tarafa geçip hamle yapıyorum.
          Ama şah mat olan kendim kazanan kendim.
          

Anlamsız sorular anlamsız cevaplar 
          Bir yere sor adımı. 
          Her yer kapı duvar ....

Okuyucum sana sesleniyorum.
          Sen evet oradaki.
          Neden kocaman bir boşluğa sesleniyorum.
          Boşlukta ses yayılmaz ki .

Hey ben burdayım sen nerdesin ?
          

Bir 10 yıl sonra bu sayfaya baksam .
          Görüntülenme sayısında oynama olmaz herhalde .
          Aman çok da umrumda .
          Nasıl olsa bir on yıl sonra hayatımdan benzmiş , dosyaların arasına gömüşmüş orta yaşına adım atmak üzere olan bir kadın olacağım.
          Ayaklarım yere sağlam basmaktan katılaşmış , yüreğim yara almaktan kevgire dönmüş olacak . 
          O zaman görüntülenme sayısını kim takar ki ?
          

Neden hiç beğeni yok.
          Neyseki bir beğeni kutucuğu tüm duyguları ifade etmez 

Bir iki şiir kitabı okuyunca gelen şiir yazma isteği , nerden geliyor bu cesaret ?

Bilinmeyende kaybolan virgül için ne yazacağımı buldum 

Burda kimse yokken beni kimse duymazken yazmak kolay ...