belki asla biri için en iyisi olamayacağım. en iyi çocuk, en iyi kardeş, en iyi arkadaş.. ama yapacak hiçbir şeyim de yok. sürekli bunu düşündüm bu yüzden birçok defa gözyaşı döktüm ancak değişen bir şey olmadı. herkes kendi dünyasında oldukça mutluydu zaten ve ben hâlâ beni eni yapacak birinin özlemiyle yaşıyorum. bu çok acınası, kalp kırıcı. içimi kaplayan o huzursuzluk, gözlerimi dolduran şey, nefesimi kesen.. hatanın bende olduğunun pek tabii farkındayım. ama gel gör ki kendimi değiştirsem dahi insanların bakış açısı değişmeyecek. bilmiyorum bu hüznün kaynağı ne ve yine bilmiyorum tam da sevmeye çalışırken mi ortaya çıkar beni. çok çabuk sıkılıyor, çok çabuk bunalıyorum. biraz sinir bozucuyum biraz da korumacı. ne olduğumu bilmiyorum. kim olduğumu bana sormamalılar.