Kursta hoslandigim bir arkadaşım vardı ve yakın arkadaşlarımın içinde su an. İlk başta hoslanmistim ama zaman içinde konuştukça bizden o tarz bir ilişkinin asla çıkmayacağını fark edip hevesim kırıldı ve çocuğa karşı olan hislerimde baya azalma oldu. Ben hoşlandığım kişiler konusunda biraz çekingen olduğum için kurstaki yakın kız arkadaşlarıma bunu söylemedim. Çünkü hepimiz bir arkadaş grubuyduk ve yakın arkadaş olarak görüyor hepsi bizi. Kendileri bu tür duygularını açsa bile ben hiç acmamistim. Neyse zamanla çocuğa karşı olan hislerim %85 oranında yok oldu. %15lik kısımda arkadaşlığın getirdiği sevgimi pek anlayamadım ama genel sevdiğim ama önceden hissettiğim gibi hissetmedigim birisi. Bugünde kız arkadaşlarimdan birisi dediki: eğer yanlış anlamazsan sana bir şey söyleyeceğim. İşte dedim, söyle knk neyi yanlış anlayacagim çoğu şeylere takılan biri değilim biliyorsun falan. Böyle rahat rahat konuşuyorum çünkü diyeceği şeyi gram tahmin etmiyordum. Ded iki seni ve onu çok yakıştırıyor ve aşırı uyumlu buluyorum... AQ O KADAR GERİLDİM Kİ O AN. bir an bir şeyler anladı falan sanıp tepki veremedim. Sonra yok knk o, öyle ilişki yaşayabileceğim birisi değil diyip geciştirdim. Ama fırsat buldukça sen bir düşün, çok uyumlusunuz falan dedi. AQ DUSUNMESİ GEREKEN ASIL KİSİ BEN DEĞİLİM ZATEN. hayır çocukla da olmayacagimizi o kadar net biliyorum ki... Tekrar heveslenip mal gibi kalacak kadar salak değiliz şükür. Buraya da öyle anlatmak istedim.
