blackkmirroor

Şimdi kimin yakasına yapışarak hesap soracağım? 

Kimsesizim ben, çokça yalnızım

Kendime saygımı aldınız, neyi seveceğime ve ne için ağlayacağıma siz karar vermeye çalıştınız 

Fikirlerimin hiçbirine saygı duymayıp gözümün önünde yakarak kül ettiniz 

Ben artık hiçbirinizi istemiyorum 

Kalbime bıraktığınız o berbat hisleri ve geceleri aklıma düşmenizi istemiyorum

Sizi ve o iğrenç ruhlarınızı istemiyorum 

Gerçekten bir toz tanesi kadar belli değil miyim

Teşekkür ederim, beni sevmediğiniz ve unuttuğunuz için çok teşekkür ederim

Bir hiç olduğumu, kimsenin konuşmaya veya tanımaya değer biri olarak görmediğini kanıtladınız, siz beni her hücremle reddettiniz

Benim sandıklarımı avuçlarımdan alarak rüzgara savurduğunuz için çok teşekkür ederim, kim olduğumu gösterdiniz bana

Hayatınızda küçücük bir noktaya dahi iz bırakamadım mı, niye böylesine belirsiz bir savaşa ellerinizle attınız beni 

Neden kendimi yiyip bitirmeme izin verdiniz ki

Küçümseyebileceğiniz ergenlik çağlarını aştım çoktan 

Siz beni zihnimle tek başıma bıraktınız, memnun musunuz şimdi bu halimden 

Etrafımda bir sürü arkadaşım olmasına rağmen çırılçıplak bir şekilde üşümeye mahkum ettiniz bedenimi 

Kocaman meydanda tek bıraktınız beni, 

Bomboş bir hesaptayım şimdi, kimsenin beni bulamayacağı yerlerde 

Kendi hesabımdan bile yazamıyorum, duygularımı yine hor görürsünüz diye 

Özgüvenimi aldınız, kendime ait düşüncelerimi bile kabul etmediniz