.

Midemi aldırmayı düşünüyorum 

Kartallar uçar mı bir harâbeden
          Köprülerden benim yarim geçer mi
          Sen neden bu kadar güzelsin, bilmem
          Taşırsın yeryüzüne ebedi tohumları
          Ben ise kuruyacak bir suyun mahkûmuyum
          Avuçlayıp öpüyorum kumları
          Bir kara delikten bakarken hayat
          Meydan okuyanlar kim bu serâba
          Söyle bana hindiba
          
          Sen nasıl bu kadar ceylan koşması
          Sen nasıl bu kadar yollar aşması
          Sen nasıl bu kadar güneşe meftun
          Sen nasıl bu kadar sahra çeşmesi
          
          Ben rüzgâr değilim, dokunmam çiçeklere
          Ben kara parmaklı insan değilim
          Kirpik uçlarımdan kayar yıldızlar
          Bilemezsin, hayal akşamlarında
          renklerini kuşatan
          Damıtılmış gözyaşıdır ömrümün
          
          Ben boşluğa üfleyen cellat değilim
          Karayele verdim ayaklarımı
          Söyle bana eceli kim tutar perçeminden
          Hangi ölü bilmez nereye gittiğini
          Sen miydin o mehpâre, o memnu, o dilruba
          Söyle bana hindiba
          
          Sen nasıl bu kadar bulut gülmesi
          Sen nasıl bu kadar bıldırcın sesi
          Sen nasıl bu kadar pencere önü
          Sen nasıl bu kadar gök gürlemesi
          
          Ben kaptan değilim, anlamam gemileri
          gizli bir ummanın gelgitlerinden
          İniltiler vurur sahillerime
          Deniz feneri değilim
          
          Önce yürü bu vefasız ülkeden
          Sonra uzan bir tenhaya, sessiz ol
          Gelip geçsin üzerinden turnalar
          Düşün, sesler neden bulur sesleri
          Kelam kimin damarlarında kandır
          Harflerini senden alan merhaba
          Hangi demin âteşidir içimde
          Söyle bana hindiba
          
          Sen nasıl bu kadar gönül hanesi
          Sen nasıl bu kadar yâr divanesi
          Sen nasıl bu kadar çerağı ömür
          Sen nasıl bu kadar inci tanesi
          
          Ben korku değilim kapı aralarında
          Pencerenin infilâkı değilim
          Gölgeleri yüzlerinden tanırım
          bir resim bir ressamı ağlatır bir yerlerde
          Bir eşya bir hamalı
          Ben hâlâ öğütülen anılarıma değil
          Değirmene inanırım
          Bu derin aldanış kimden kalmadır
          Bu uzaklık, bu diba
          Söyle bana hindiba
          
          Sen nasıl bu kadar kelâmın hası
          Sen nasıl bu kadar şiir bohçası
          Sen nasıl bu kadar esrarlı bir mum
          Sen nasıl bu kadar rüya bahçesi
          
          
          
          

19.19

Mama miyawwa

@-_Daddyyy_-  hayır şapşik djdnjd 

Öpsem  bebek gözlerinden çok ağlattılar 
          

Pp koydugun gerçek guzelliginle yarisamaz

Rüyalar hep aldatır bilirsin. 

Durup baktım göz ucuyla 
          Başka biri vardı yanında 
          Sakin kalamazdim benim olucagini bilmesem

03.12