İçimdeki yoğun kin ve nefret hissi, bazı zamanlar içimdeki kocaman sevgi tomurcuğunu sorgulamama neden oluyor. Nefret ve sevgi. Bu iki duygu birlikte yaşanamaz. İşte tam bu noktada, hissizlik noktasına vardığımı düşünürken aslında hissettiğim tek şeyin acı olduğunu farkediyorum.

Ben dibi hiç gelmemiş bir bira şişesiyim. Sizin hiç sönmeyen o sigaralarınız aslında benim. Bir bağımlının, uyuşturucusunun etkisinin geçtiği zaman, yaşadığı acı hissinde bir yerlerdeyim. Beni gözyaşlarınızın arasında görebilirsiniz. Hatta isyan ederken o kullanılan sözcüklerin içindeki nefret ve kin beni var olmamı sağlayan şeyler. Ben bir umutsuz vakayım ve diğer vakaların içinde bir yerde kaybolmuş durumdayım.